Baþta Resulullah ve bütün eshab-ý kiram,
Büyük bir mücadele verdiler Uhud’da tam.

Allah’ýn yardýmý ve Resulün himmetiyle,
Bozguna uðratýldý müþrikler tamamiyle.

Çaresizlik içinde kalan düþman, ansýzýn,
Kaçmaya baþladýlar arkaya bakmaksýzýn.

Müþrik kadýnlarý da, ederek feryat figan,
Onlara yetiþmeye çalýþýrlardý o an.

Geride býrakarak, hep aðýrlýklarýný,
Kaçarak kurtardýlar güçlükle canlarýný.

Mücahidler, onlarýn düþerek peþlerine,
Yetiþip, birçoðunu öldürdüler hep yine.

Kat be kat üstün iken, sayý, silah yönünden,
Þimdi kaçýyorlardý müminlerin önünden.

Periþan olmuþlardý müþrikler bu savaþta.
Kaçmaya baþladýlar, reisleri en baþta.

Hatta birbirlerini adeta çiðneyerek,
Bu savaþ meydanýný ederlerdi þimdi terk.

Ebu Süfyan bin Harb de, kaçýyordu ki hýzla,
Arkasýndan koþarak yetiþmiþti Hanzala.

Atýnýn ayaðýna bir kýlýç vurdu hemen.
Atý çöküp, kendisi yere düþtü üstünden.

Ve bütün gücü ile baðýrdý: (Gelin, gelin!
Hanzala’nýn elinden beni halas eyleyin!)

O, seslendi ise de böyle feryat ederek,
Onlar ilgilenmedi onunla yine de pek.

Zira hep can derdine düþmüþlerdi cümlesi.
Ardlarýna bakmadan kaçýyorlardý hepsi.

Arneyn geçidindeki elli okçu mücahid,
Bu durumu, onlar da görür görmez o vakit,

Savaþýn bittiðini kuvvetle zannederek,
Vazife yerlerini bazýsý eyledi terk.

Onlarýn gittiðini gördü Halid bin Velid.
Zaten o, bu durumu bekliyordu o vakit.

Geçitteki erlerin gittiðini görünce,
Emrindeki birlikle hücum etti hemence.

Abdullah bin Cübeyr’i dinleyen mücahidler,
Oniki kiþi olup, derhal safa geçtiler.

Önce, bitene kadar sadaktaki oklarý,
Müthiþ ok yaðmuruna tuttular hep onlarý.

Düþman süvarileri çok yaklaþýnca ise,
Kýlýçla çarpýþtýlar, artýk göðüs göðüse.

Lakin hücum edenler, çok kalabalýklardý.
Hatta bire yirmibeþ gibi bir nisbet vardý.

Müminler, kanlarýnýn son damlasýna kadar,
Çarpýþýp, en sonunda hepsi þehid oldular.

Birbiri arkasýndan, mübarek vücudlarý,
Yere düþüp, Cennete kanat çýrptý ruhlarý.