Behaeddin-i Buhari hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” her hali sünnet-i seniyyeye tam uygun idi.

Mesela Resulullah efendimiz “aleyhisselam”, bir gün eshabý ile ekmek piþirmiþlerdi tandýrda.

Sahabeden her biri hamurunu alýp, eliyle kýzgýn tandýra yapýþtýrdý.
Efendimiz “aleyhisselam” de mübarek eline hamur alýp, yapýþtýrdý tandýrýn sýcak gövdesine.

Bir müddet bekleyip, sonra aldýlar hamurlarý tandýrdan.
Bütün hamurlar piþmiþti.

Ama biri hariç.
O piþmeyen hamur, Resulullahýn “aleyhisselam” hamuruydu ve olduðu gibi duruyordu.

Hikmeti mi?
Çünkü Resulullah efendimizin “aleyhisselam” mübarek eli her neye temas etse, dünyada da, ahirette de o þeyi ateþ yakmaz.

Behaeddin-i Buhari hazretleri “rahmetullahi aleyh” de Resulullahýn “aleyhisselam” bu sünnetine uymak için bir gün tandýr baþýna geldi bazý talebesiyle.

Her biri, ellerine biraz hamur alýp, yapýþtýrmýþlardý onlarý kýzgýn tandýra.
Bu büyük Veli de hamurunu yapýþtýrdý.

Az bekleyip, sonra aldýlar hamurlarý tandýrdan.
Biri hariç, bütün hamurlar piþmiþti.

Evet, piþmeyen hamur, bu büyük Veli’nin eliyle yapýþtýrdýðý hamur idi.

Bunu görünce;
- Çok þükür, bunda da sünnete uyduk, buyurdu.

Babanýn vazifesi

Bu zat, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, çocuklarýna iman ve ibadet bilgilerini öðretmek, bir babanýn en mühim görevidir, buyurdu.

Cemaatten biri;
- Biz bunlarý ihmal ettik, dedi.

- Öyleyse çok fena. Çünkü Peygamber efendimiz “aleyhisselam”; “Çok Müslüman evladý vardýr ki, babalarý yüzünden Veyl ismindeki Cehenneme gireceklerdir” buyuruyor.

Çok üzüldü:
- Öyle mi hocam?
- Evet. çünkü onlar, çocuklarýna Ýslamiyet’i öðretmemiþlerdir. Efendimiz “aleyhisselam”; “Ben böyle babalardan uzaðým, onlar da benden uzaktýr” buyuruyor.

Adam periþandý. Mahcup bir ses tonuyla itiraf etti:
- O halde çocuklarýmdan þikayete hakkým yoktur benim.