ÝBRAHÝM HAVVAS
rahmetullahi aleyh

Evliyânýn büyüklerinden. Ýsmi, Ýbrâhim bin Ýsmâil el-Havvâs, künyesi Ebû Ýshak'týr. Cüneyd-i Baðdâdî hazretlerinin talebelerinden olup, Ebû Câfer Huldî ve Sürvân-ý Kebîr'in hocasýdýr. Yüksek makam ve kerâmetler sâhibiydi. Baðdâtlýdýr. 903 (h. 291) yýlýnda Rey Câmiinde vefât etti. Havvâs, hurma yapraðýndan zenbil örücü demektir. Herkes tarafýndan methedilmiþ, kendisine tevekkül edenlerin reisi denilmiþtir. Konuþmalarý hep hikmet doluydu. Seferleri meþhurdur. Defâlarca Mekke'ye gitti.


Ýbrahim-i Havvas ki, devrinin bir tekiydi.
Cüneyd-i Baðdadi'nin, mümtaz talebesiydi.

Sevdiklerinden biri, ondan þöyle nakleder:
Hac yoluna çýkmýþtýk, üstadýmla beraber.

Buyurdu ki: (Biz madem, yola çýktýk ikimiz,
Öyleyse yol boyunca, emir olsun birimiz.

Herhangi zorluk ile karþýlaþýrsak eðer,
O emirin sözünü dinlemek icab eder.

O ne derse, o olur, ona uyar diðeri.
Zira bu meselede, böyledir dinin emri.)

(Siz emir olun) diye, hocama eyledim arz.
Buyurdu: (Öyle ise, istemem hiç itiraz.

Her türlü meselede, ben veririm kararý.
Eðer kabul etmezsen, gidelim ayrý ayrý.)

(Kabul ettim efendim) dedim ve çýktýk yola.
Ýkimiz de yorulup, bir yerde verdik mola.

O, bana (Otur!) deyip, gitti kendi hizmete.
Baþladý bana bizzat, ikram ile izzete.

Çalý çýrpý toplayýp, yaktý hemen ateþi.
O su çekti kuyudan ve o yaptý her iþi.

Dedim ki: (Ben de yardým etseydim size biraz.)
Asla kabul etmeyip, buyurdu: (Hayýr, olmaz.

Madem ki emir benim, ben ne dersem, o olur.
Ben hizmet edeceðim, sen, orada git otur.)

Yola devam edince, tutulduk bir yaðmura.
Paltosunu çýkarýp, bana tuttu o ara.

Islanmayayým diye, yaptý çok fedakârlýk.
Sýkýldým, lakin birþey diyemiyordum artýk.

Zira emir o idi, mecburdum dinlemeye.
Üstelik söz vermiþtim, itiraz etmemeye.

O yolculuk boyunca, o bana etti hizmet.
Her ne sýkýntý olsa, o çekti hep eziyet.

Üzülüyordum, lakin üstada ne denilir?
Düþündüm ki: Keþke ben, olsaydým ona emir.

Biz bu minval üzere, hac yapýp döndük geri.
Ýzah etti üstadým, yoldaki o halleri.

Buyurdu ki: (Ýlerde, olursan sen de emir,
Benim gibi yaparsýn, doðrusu da böyledir.

Her ne meþakkat olsa, sen göðüs ger ona ilk.
Hep sen çek sýkýntýyý, böyle olur emirlik.

Ýdareci odur ki, mütevazý olur pek.
Bilcümle zorluklarý, o göðüsler severek.

Kendi için, onlardan, bir hizmet etmez talep.
Bilakis o onlarýn yüklerini çeker hep,

O, hizmet gören deðil, hizmet eden kiþidir.
Yatmak deðil, çalýþmak, onun esas iþidir.

O, diðerlerinden de çalýþýr daha fazla.
Nefsi için, onlardan istemez bir þey asla.

O, kýzmaz, sinirlenmez, davranýr hep yumuþak.
Bilir ki Allah dahi, bu hali sever ancak.)