Ahmet ibni Hanbel ki, çok büyük bir alimdir.
Hanbeli mezhebinin, imamý, reisidir.

Ýslam âlimlerinden olan bu mübarek zat,
Genç bir talebesine, þöyle etti nasihat:

(Oðlum, gerçi gençliðin varsa da þimdi elde,
Ve lakin ekseriya ani gelir ecel de.

Bugün fýrsat eldedir, bitmemiþtir bu ömür.
Sakýn gafil olma ki, bir anda insan ölür.

En büyük sermayesi, ömrüdür bir insanýn.
Hayal olan þeylerin ardýnda koþma sakýn.

Kýymetli þeye harca bu büyük sermayeyi.
Ve çok iyi tesbit et hedef, yani gayeyi.

Biz, yalnýz tek þey için gelmiþiz bu dünyaya.
O da, kulluk etmektir Allahü teâlâya.

Faidesiz þeylerden çok sakýn ki evladým,
Sana, mahþer gününde, kimseden gelmez yardým.)

Yine bir sohbetinde buyurdu: (Hak teâlâ,
Resulünün yolunda bulundursun evvela.

Çünkü insan, ne kadar yaþasa da, nihayet,
Muhakkak ahirete edecek bir gün avdet.

Enbiya suresinde þöyle buyurmaktadýr:
(Her bir canlý, muhakkak ölümü tadacaktýr.)

Hadiste buyuruldu: (Her kimin ömrü uzun,
Ýbadeti de çoksa, ona müjdeler olsun.)

Bir köprüye benzer ki ölüm açýk, aþikâr,
Ölümle kavuþurlar maþukuna aþýklar.

Bütün Hak aþýklarý, ölümü düþünerek,
Teselli bulmaktadýr onu hayal ederek.

Ankebut suresinin beþinci âyetinde,
Þöyle buyuruluyor bu mevzu üzerinde:

(Ey Rabbine kavuþmak isteyenler, bilin ki,
Ona kavuþma vakti gelecek elbette ki.)