Resulullah buyurdu: (Vardýr ki bazý kullar,
Günahý sebebiyle, Cenneti kazanýrlar.)

(Nasýl olur?) denildi, buyurdu ki: (Günaha,
Tövbe istiðfar edip, unutmaz onu daha.

Öyle piþman olur ki, þeytan da hayret eder.
Ve keþke bu günaha sokmasaydým onu der.)

Allah, bir Peygambere buyurdu: (Git müjde ver.
Mümini affederim, tövbe ederse eðer.)

Bir veli buyurdu ki: (Tövbe edip yatýnýz.
Ertesi güne dahi, tövbeyle baþlayýnýz.)

Ýsrailoðullarý zamanýnda bir kiþi,
Vardý ki, fasýk olup, günah idi her iþi.

Fakat günün birinde, oldu nadim ve piþman.
Tövbe etmek istedi bütün günahlarýndan.

Ve lakin düþündü ki: Pek fazladýr günahým.
Acaba tövbe etsem, affeder mi Allah’ým?

Bunu öðrenmek için, acele bir âlime,
Gidip dedi: (Cevap ver benim þu sualime.

Doksandokuz kiþiyi öldürmüþ bir adamým.
Eðer tövbe edersem, affeder mi Allah’ým?)

(Hayýr etmez) deyince, öldürdü onu dahi.
Yüz oldu böylelikle onun öldürdükleri.

Gitti baþka âlime, sordu yine durumu:
(Yüz kiþiyi öldürdüm, tövbem kabul olur mu?)

Dedi: (Olur ve lakin terk et sen bu diyarý.
Filan köye hicret et, iyidir insanlarý.)

Tövbe edip, o köye giderken fakat bu zat,
Ömrü nihayet bulup, o yolda etti vefat.

Azap melekleriyle, rahmet melaikesi,
Ruhunu götürmeye, oraya geldi hepsi.

Ve lakin bir hususta eylediler ihtilaf.
(Bu mevta, bize ait) diyordu iki taraf.

Hak teâlâ buyurdu: (Tartýþmayý býrakýn!
Ölçün iki tarafý, nereye daha yakýn?)

Ýyi köye, bir karýþ yakýn bulunca onu,
Rahmet melaikesi aldý onun ruhunu.

Lakin halis tövbenin vardýr ki iþareti,
Piþmanlýk ateþiyle kavrulur, yanar içi.

Ne kadar çok olursa piþmanlýðý kiþinin,
Öyle çok tesir eder affa kavuþmak için.

Günahlar sebebiyle, kalbdeki siyah izler,
Piþmanlýk ateþiyle ancak temizlenirler.

Resulullah buyurdu: (Tövbekârlarla otur.
Çünkü o kimselerin kalbleri ince olur.)

Bir gönül, ne kadar çok temiz ve safsa eðer,
O kiþi, günahlardan o kadar nefret eder.

Vaktiyle bir Peygamber, günahkâr bir kiþinin,
Ýsteðiyle, Allah’a yalvardý affý için.

Ona vahiy geldi ki: (Yerde ve göktekiler,
O kulun affý için þefaat etse eðer,

Affetmem o kimsenin günahýný ben asla.
Zira piþman olmuyor günahýna ihlasla.)

Günahlar, ayrýlsa da büyük-küçük diyerek,
Günahlarýn hepsi de, aslýnda büyüktür pek.

Zira düþünmeli ki, günah ile o insan,
Kime karþý gelmiþtir, kime etmiþtir isyan?

Madem ki Halýk'ýna isyan etti o kimse,
Günahýn küçüðü de, büyüktür öyle ise.