Ýmam-ý Gazali’nin talebesinden bir zat,
Mektup yazýp, Ýmamdan istedi bir nasihat.

O dahi cevap yazýp, buyurdu ki: Evladým!
Sana, sonsuz saadet ihsan etsin Allah’ým.

Peygamber efendimiz buyurdu ki: (Bir insan,
Dünya ve ahirete faidesi olmayan,

Þeylerle uðraþýrsa, bu, vakti öldürmektir.
Bu da, Allah o kulu hiç sevmiyor demektir.)

Ve yine buyurdu ki: (Ýman eden bir kimse,
Bir saatlik vaktini günahta geçirirse,

Bunun için, ne kadar üzülse yeri vardýr.
Çünkü af olunmazsa, azaba yakalanýr.)

Oðlum, kolay ise de, nasihat, öðüt vermek,
Lakin nefse zor gelir, dinleyip kabul etmek.

Hele dünya zevkleri ardýnca koþanlara,
Nasihat acý gelip, hiç bakmazlar bunlara.

Oðlum, kurtulmak için ahirette, en evvel,
Emir ve yasaklarý bilmelidir mükemmel.

Sonra da, buna göre amel eylemelidir.
Zira amelsiz ilim, insana zarar verir.

Çünkü mahþer yerinde, bu ilim sahipleri,
(Bilmiyordum) dese de, geçmez bu özürleri.

Cüneyd-i Baðdadi’yi, biri görüp rüyada,
Sordu: (Sizin haliniz nice oldu burada?)

Buyurdu: (Tasavvufta edindiðim bilgiler,
Keþf ve kerametlerim, heba olup gittiler.

Yalnýz bir gece vakti, kýldýðým iki rekat,
Namazým var idi ki, o bana etti imdat.)

Oðlum, insan, çok ýssýz bir daðda ilerlerken,
Karþýsýna, yýrtýcý bir aslan çýksa birden,

Yanýndaki silahý kullanamazsa eðer,
O aslandan kurtuluþ olur mu hiç müyesser?

Ve yahut da bir kiþi, hasta olsa faraza,
Teþhisini öðrenip, ilacýný da alsa,

Ýlaç, o hastalýða gelse de gayet iyi,
Onu kullanmadýkça yapar mý tedaviyi?

Bunun gibi bir insan, her ilmi, ince ince,
Bilse de, fayda görmez amel eylemeyince.

Ýman, kalben inanmak olsa da her ne kadar,
Fakat ibadetlerle cilalanýr ve parlar.

Hatta iman, bir (mum)a benzetilirse eðer,
(Cam fener) gibidirler etrafýnda ameller.

Nasýl çabuk sönerse, mum, feneri olmadan,
Ýman da çabuk söner, ibadet yapýlmadan.

Ýbadet yapmak dahi, gerektirir ihlasý.
Ýhlassýz amellerin, olmaz kula faydasý.

Ýyi bir iþ yaparken, bir kimse görse eðer,
Sevinç hasýl olursa, bu, ihlasý zedeler.

Çünkü amel, yapýlýr, sadece Allah için.
Bu ihlas olmadýkça, kurtulamaz ins ve cin.

Ýlim, amel, ihlasý edinse de bir insan,
Cennete girmek için, gerekir yine ihsan .

Hiçbir kimse, Cennete giremez ameliyle.
Ancak girebilirler ihsan-ý ilahiyle.

Fakat Hak teâlânýn ihsanýna kavuþmak,
Onun emirlerini yapmakla olur ancak.

Kim ihlasla yaparsa Rabbine ibadeti,
Elbette vasýl olur ona Hakk’ýn rahmeti.