Ýnsan ölüm halinde, öyle fazla susar ki,
Ýçi, bu hararetten tutuþur, yanar sanki.

Bunu, büyük bir fýrsat bilerek lain þeytan,
Ýmanýný çalmaya çalýþýr onun o an.

Elinde buz gibi su, yaklaþýr hile ile.
Kadehteki o suyu çalkalar hem eliyle.

Onun kim olduðunu bilemediði için,
Der ki: (O soðuk sudan, bana da verir misin?)

Þeytan, fýrsat bilerek der ki: (Veririm, fakat,
De ki: Kendi kendine olmuþtur bu kâinat.)

Eðer ki o kimsenin, kuvvetliyse imaný,
Der ki: (Bu kâinatýn, Allah’týr yarataný.)

Þeytan bakar olmadý, geçer öbür tarafa.
Elindeki kadehi baþlar çalkalamaya.

Baþka bir surettedir, mümin yine tanýmaz.
Ve der ki: (Verir misin o sudan bana biraz.)

Der ki: (Veririm ama, de ki: Kitap, Peygamber,
Uydurma ve yalandýr, hiç yoktur böyle þeyler.)

Mâzallah aldanýp da söylerse dediðini,
Sonsuz bir felakete atmýþ olur kendini.

Lakin hayatta iken, Ýslam’a uymuþsa tam,
Þeytana aldanmayýp, söylemez böyle kelam.

Ýnsan, ölüm halinde, his ve duygularýndan,
En son kaybedeceði, iþitmesidir o an.

Evliyadan bir kiþi, Ebu Zekeriya ki,
Ölüm hastalýðýna yakalandý vakta ki.

Dostlarý, o halinde toplandý baþ ucuna.
Kelime-i tevhidi telkin ettiler ona.

Fakat onlar, ilk defa söyleyince tevhid’i,
(Hayýr!) deyip, baþýný yan tarafa çevirdi.

Dostlarý bunu görüp, pek fazla üzüldüler.
Þehadeti, bir daha ona telkin ettiler.

O, ikinci defa da yine (Hayýr!) diyerek,
Baþýný, öbür yana çevirdi söylenerek.

Herkes, birbirlerine baktýlar þaþkýn halde.
Üzülüp, mahvoldular hepsi de fevkalade.

Hatta bayýlanlarý oldu üzüntüsünden.
Ki, Allah’ýn velisi bu hale düþsün, neden?

Söylediler tevhidi ona üçüncü defa.
(Hayýr!) deyip,baþýný çevirdi yan tarafa.

Dostlarý, çaresizlik içinde bekleþirken,
Ebu Zekeriya da kendine geldi birden.

Etrafýndakilere sual etti hemence:
(Bir þey söylediniz mi bana siz biraz önce?)

Onlar arz eyleyince vaki olan bu þeyi,
Buyurdu: Söyleyeyim ben gerçek hadiseyi:

Az önce, hararetten yanýyordu yüreðim.
Þeytan, soðuk su ile, yanýma geldi benim.

Dedi: (Ýsa Allah’ýn oðludur dersen þu an,
Ýçiririm ben dahi sana bu soðuk sudan.)

Ben (Hayýr!) deyince de, geçti öbür tarafa.
(Allah yoktur) dememi teklif etti bu defa.

Ben yine (Hayýr!) dedim, þeytan çok kýzdý bundan.
Kadehi yere çalýp, uzaklaþtý buradan.