Facirlerin ruhlarý, þiddet ile alýnýr.
Yüzleri Ebu Cehil karpuzunu andýrýr.

Melekler ona der ki: (Ey habis ruh, haydi çýk!
Bu habis bedenini, cesedi terk et artýk.)

O an kâfirin ruhu merkep gibi baðýrýr.
Ve hazret-i Azrail, onu eline alýr.

Sonra da teslim eder onu bir zebaniye.
Yani verir o ruhu, bir azap meleðine.

Yüzü çok çirkin olup, simsiyahtýr abasý.
Dünyada her kokudan kerihtir rayihasý.

Cibril aleyhisselam o ruh ile yükselir.
Ve dünya semasýnýn birincisine gelir.

Sorulur ki: (Sen kimsin ve kim vardýr yanýnda?)
Der ki: (Ben Cebrail’im, filan kâfirdir bu da.)

Melekler iþitince, o kâfirin adýný,
Þöyle deyip, açmazlar semanýn kapýsýný:

(Bir deve, geçmedikçe iðnenin deliðinden,
Bu gibiler, Cennete giremezler katiyen.)

Cibril bunu iþitip, ruhu býrakýverir.
Rüzgar onu alarak, uzaklara iletir.

O ruh yere düþünce, bir zebani alarak,
Tâ (Siccin)e indirir, hor ve hakir olarak.

Cehennemin dibinde bir yerdir ki bu Siccin,
Orada habs olunur ruhlarý her facirin.

Ruh bedenden çýkýnca, kendisine, semadan,
Bir münadi, þöylece nida eder o zaman:

(Ey Ademoðlu, sen mi terk ettin bu faniyi?
Yoksa, dünya mý seni terk etti böyle ani?)

Bir nida daha gelir sonra gasilhanede.
Der ki: (Ey Ademoðlu, kuvvetin hani nerde?

Nerde güçlü bedenin, seni kim zaifletti?
Nerede o dostlarýn, hepsi de terk mi etti?)

Sonra kefenlenirken, yine gelir bir nida.
Der ki: (Ey Ademoðlu, çýkýyorsun bir yola.

Hiç dönmemek üzere, evinden gidiyorsun.
Ýlk kez tahta bir at’a, tabuta biniyorsun.)

Teneþire konurken, bir nida gelir yine.
Der ki: (Ey Ademoðlu, gidiyorsun kabrine.

Ýmanýn varsa eðer, sana müjdeler olsun.
Yok eðer kâfir isen, kötüdür senin sonun.)

Musallaya konunca, þöyle nida edilir:
(Dünyada ne yaptýysan, karþýna gelir bir bir.

Eðer hayýr yaptýysan, onun mükafatýný,
Yok, günah iþlediysen, bulursun cezasýný.)

Kabristana girince, denir ki ona artýk:
(Ey kiþi, mezar için getirdin mi bir azýk?

Çok karanlýk bir yerdir gireceðin bu kabir.
Onu aydýnlatacak ýþýðýn var mý ki bir?)

Kabire konduðunda, seslenir ona mezar.
Der ki: (Ey Ademoðlu, kýldýn mý bende karar?

Dün, benim üzerimde, gülüyor, oynuyordun.
Þimdi benim içimde, ne için aðlar oldun?

Konuþup duruyordun üstümde bülbül gibi.
Þimdi sesin çýkmýyor, acaba sebep ne ki?)