Mahþerin sýkýntýsý olunca gayet çetin,
Þefaatçi ararlar, halk bundan halas için.

Önce, Adem Nebinin varýrlar huzuruna.
Bu sýkýntýlarýný, söylerler önce ona.

Derler ki: (Ey babamýz ve ey hazret-i Adem!
Sen, Allah’ýn Resulü, aziz ve þerifsin hem.

Halimiz pek fenadýr, þefaat et ki bize,
Ýþlesin Hak teâlâ, ne hüküm verir ise.

Artýk hesabýmýza baþlasýn ki Rabbimiz,
Zira bu sýkýntýya, kalmadý takatimiz.)

Adem aleyhisselam, özür beyan ederek,
Nuh aleyhisselama onlarý buyurur sevk.

(Bin sene) müþavere ederek, sonra onlar,
Nuh aleyhisselamýn huzuruna varýrlar.

O da, layýk görmeyip þefaate kendini,
Ýbrahim Peygambere söyler gitmelerini.

Onlar, yine (bin sene) ederek müþavere,
Giderler bu sefer de, Ýbrahim Peygambere.

O da özür dileyip, geri çeker kendini.
Ve Musa Peygambere söyler gitmelerini.

O da özür dileyip, onlara der ki hemen:
Talep edin siz bunu, gidip Ýsa Nebi’den.

Ona gidip derler ki: (Ya Ýsa, bize acý.
Bu halden halas için, sen ol bize aracý.)

O da özür dileyip, buyurur ki onlara:
Gidin siz bunun için Hatem-ül enbiya’ya.

Çünkü Peygamberlerin, Odur en þereflisi.
Odur Hak teâlânýn habibi, sevgilisi.

Zira kavmi ettikçe ona eza ve cefa,
O, beddua etmedi onlara tek bir defa.

Hatta diþini kýrýp, yardýlar da alnýný,
Acýyýp, baðýþladý yine yaptýklarýný.

Hep Onun hürmetine var oldu bu kâinat.
Siz þimdi Ondan gidip, talep edin þefaat.)

Onlar bunu duyunca, pek fazla sevinirler,
Hemen Resulullahýn minberine gelirler.

Derler ki: (Sen, elbette habibisin Allah’ýn.
Habib, en iyisidir bütün vasýtalarýn.

Biz, hazret-i Adem’e gittikse de ilk kere,
O havale eyledi bizi Nuh Peygambere.

Ona gidip arz ettik, bu fena halimizi.
Hazret-i Ýbrahim’e gönderdi o da bizi.

Ona gidip söyledik derdimizi bu defa.
O da gönderdi bizi, Musa kelimullaha.

Ona dahi giderek arz edince nihayet,
Dedi: Ýsa Nebi’den isteyin yardým, medet.

En son ona gittik ki, þefaat etsiz bize.
Lakin o da gönderdi bizi hazretinize.

Senden baþka, kalmadý bir kimsemiz gidecek.
Merhamet et ki bize, halimiz fecidir pek.

Dayanýlmaz hal aldý artýk bu azabýmýz.
Sen þefaat eyle ki, baþlasýn hesabýmýz.

O nasýl hükmederse, ona mahkum olalým.
Yeter ki, bu azaptan bir nefes kurtulalým.)