Mahþer günü insanlar, Resullere müracaat,
Ederek, her birinden isterler bir þefaat.

Lakin havale eder her biri, diðerine.
En son Habibullaha gelirler onlar yine.

Peygamber efendimiz, buyurur: (Ey cemaat!
Rabbim izin verirse, ben ederim þefaat.)

Sonra kalkýp, izzetle Arþ-ý a’laya varýr.
Orada, (bin sene)lik bir secdeye kapanýr.

Rabbini, bir mükemmel eder ki hamd ve sena,
Bu, nasip olmamýþtýr Ondan gayri insana.

O an, ehl-i mahþerin pek fenadýr halleri.
Anlatmak mümkün olmaz çekilen zahmetleri.

Çoklarýnýn dünyada sarýldýklarý mallar,
O gün, boyunlarýnda birer halka olurlar.

Kim deve zekatýný vermemiþ idi ise,
Boynuna, bir deveyi yüklenmiþtir o kimse.

Ve her kim vermemiþse, tarlasýnýn uþrunu,
Yüklenir o da o gün o yerin mahsulünü.

Yüklendikleri þeyler, öyle aðýrlaþýr ki,
Boyunlarý üstünde (büyük dað) olur sanki.

Onlarýn feryatlarý öyle artar ki hatta,
Sanki (gök gürlemesi) gibi olur adeta.

(Vâ veylâ! Vâ sebûrâ!) diye feryat ederler.
Onlarýn figanýna, dayanmaz yer ve gökler.

Ticaret eþyasýyle, altýn ve gümüþün de,
Zekatýný vermeyen, çok piþmandýr o günde.

Zira zekatlarýný vermediði o mallar,
Koca bir yýlan olup, boynuna dolanýrlar.

Deðirmen taþý gibi aðýrlýk, zahmet verir.
O kimse feryat edip, baðýrýr ki: (Bu nedir?)

Melekler cevap verip, derler ki: (Bu, dünyada,
Zekat vermediðiniz mallardan oldu peyda.)

Bazýlarý vardýr ki, avret mahallerinden,
Kan, cerahat ve irin akar mütemadiyen.

Tahammülü imkansýz pis kokularý vardýr.
Bunlar da, zina yapan erkek ve kadýnlardýr.

Bir kýsmýnýn dilleri, sarkmýþ göðüslerine.
Ýftira edenlerdir bunlar da birbirine.

Bazýsýnýn da karný, yüksek daðlar gibidir,
Bunlar da, faiz ile mal alýp verenlerdir.

Peygamber efendimiz, secdedeyken, bir anda,
Rabbimiz, Habibine eder þöyle bir nida:

(Ya Muhammed, baþýný kaldýr da þefaat et.
Ýste muradýný ki, edeyim ben icabet.)

Resulullah, baþýný secdeden kaldýrarak,
Allahü teâlâya arz eder yalvararak.

Ve der ki: (Ya ilahi, kullarýn arasýndan,
Ýyi ve kötüleri ayýrt et ki bu zaman,

Rezil rüsvay oldular günahýyle her biri.
Ve artýk bu azaba yoktur tahammülleri.)

Þefaat muradýný böyle arz ettiðinde,
Derhal kabul edilir Hak teâlâ indinde.

Cennetin gelmesini emreder cenâb-ý Hak.
Gelir her ziynetiyle ziynetlenmiþ olarak.