Emreder Hak teâlâ (Cehennem gelsin!) diye.
Ona bir korku gelir ve baþlar titremeye.

O gelen meleklere, eder çok feryat, figan.
Ve der ki: (Ey melekler, Rabbimiz bana þu an,

Azab ettirmek için bir mahluk halk etti de,
Azap mý edecektir onunla bu vakitte?)

Derler ki: (Öyle deðil, seninle cenâb-ý Hak,
Küffârýn cezasýný verecektir muhakkak.

Biz de, bu maksat ile sana geldik esasen.
Sen dahi bunun için yaratýlmýþtýn zaten.)

Onu, yetmiþbin iple çekerler kuvvetlice.
Ve her ipte, yetmiþbin halka vardýr bir nice.

Her halkada, yetmiþbin vardýr ki zebaniler,
Her biri, ayrý ayrý daðlarý devirirler.

O zaman, Cehennemin öyle bir baðýrmasý,
Olur ki etrafýna öyle ateþ saçmasý,

O þiddet ve gayz ile gelir bir galeyana.
Yedi kat asumaný boðar siyah dumana.

Mahþere, bir senelik bir mesafe var iken,
Bir ara, meleklerin kurtulur ellerinden.

Gümbürtüsü, þiddeti öyle olur ki hatta,
Bir yýllýk mesafeden duyulur Arasat’ta.

Ehl-i mahþer, bu sesi iþitip çok korkarlar.
Hemen birbirlerine, (Bu ne?) diye sorarlar.

Sonra öðrenirler ki, (Kurtulmuþ da Cehennem,
Ehl-i mahþer üstüne geliyormuþ þimdi hem.)

Bunu duyan herkesin, çözülür dizi baðý.
Olduklarý yerlere çöker hep mahþer halký.

Hatta Peygamberler de, korkuya kapýlýrlar.
Çoðu, Arþ-ý a’laya korkuyla sarýlýrlar.

(Nefsî! nefsî!) diyerek o zaman her Peygamber,
(Bugün nefsimden baþka hiçbir þey istemem) der.

Yalnýz Peygamberimiz, eder ki þöyle niyaz:
(Ya Rabbi, ümmetime ver selamet ve halas.)

O zaman Cehennemden çýkar ki öyle bir ses,
Boðulma noktasýna gelirler o an herkes.

Korkudan, bitkin hale gelerek ehl-i mahþer,
Yüzleri üzerine kapaklanýp düþerler.

Ve hatta þiddetinin çokluðundan Cehennem,
Ýkiye ayrýlacak bir hale gelir hemen.

Hak’tan baþka kimseden bir ümit kalmadýðý,
Korkudan, hiç kimsenin kýmýldýyamadýðý,

Bir zamanda, ortaya çýkar Hakkýn Habibi.
Cehennemi durdurup, kendine kýlar tâbi.

Buyurur: (Dön geriye, hor ve hakir olarak!
Ki, gelsin sana sonra kimler ise müstehak.)

Sakinleþir Cehennem bu ikaz üzerine.
Ve der ki: (Ya Muhammed, muntazýrým emrine.)

O zaman Resulullah, Cehennemi tutarak,
Arþ’ýn soluna koyup, mahþerden eder ýrak.

Onun bu þefkatini görünce ehl-i mahþer,
Bunu, birbirlerine söyleyip müjdelerler.

Zira buyuruyor ki Kur'anda cenâb-ý Hak:
(Gönderdik âlemlere, seni rahmet olarak.)