Mizan’da, bir müminin günahý fazla olsa,
Cehenneme atýlýr, þefaat olunmazsa.

Lakin günahý kadar yandýktan sonra hemen,
Merhamete kavuþup, çýkarýlýr ateþten.

Bin sene yansa bile, (iman)ý hürmetine,
Kavuþur en sonunda, Allah’ýn rahmetine.

O gün, Mizan baþýna, bir mümin getirilir.
Amelleri tartýlýp, günahý aðýr gelir.

Cehenneme gitmesi lazýmken onun, yine,
Rabbimiz ona acýr imaný hürmetine.

Buyurur ki: (Halka git, talep eyle bir ecir.
O sevap sebebiyle, sen dahi Cennete gir.)

O mümin sevinerek, gider ehl-i mahþere.
Söyler bu arzusunu bir hayli kimselere.

Bütün ehl-i mahþeri dolaþsa da o ancak,
Bulamaz bir kimseyi derdini anlatacak.

Zira kime gidip de, talep etse bir sevap,
Maalesef her birinden, alýr menfi bir cevap.

Derler: (Sen o sevabý, baþkasýndan iste git.
Zira ona, biz dahi çok muhtacýz þu vakit.)

Bu hale çok üzülüp, beklerken böyle mahzun,
Yanýna biri gelip, der ki: (Ne istiyorsun?)

O, buna çok sevinip, der ki: (Ey arkadaþým!
Cennete girmek için, bir sevaba muhtacým.

Onu, bir çok kimseden eyledimse de talep,
Red cevabý verdiler bu hususta bana hep.)

O der ki: (Benim dahi, þimdi bitti hesabým.
Ve lakin defterimde çok cüz’iymiþ sevabým.

O da, kâfi gelmiyor beni Nar’dan halasa.
Onu sana vereyim, sen kurtul hiç olmazsa.)

Çok sevinir o kimse, alýnca bu cevabý.
Varýr tekrar huzura, alarak o sevabý.

Hak teâlâ, bilse de halini o kimsenin,
Yine sual eder ki: (Ne ile geri geldin?)

O der ki: (Filan kimse, yaptý bana bir hayýr.)
Hak teâlâ o kulu, huzuruna çaðýrýr.

Ve ona buyurur ki: (Ey kiþi, bu gün benim,
Seninkinden fazladýr, müminlere keremim.

Madem sen ikram ettin bugün bu kardeþine,
Haydi, elinden tut da, girin Cennet içine.)

Yine bir Müslümanýn görülür ki hesabý,
Müsavi, eþit gelir günahýyle sevabý.

Günahlar kefesine, (Üf) yazan bir sahife,
Son anda konulur ki, aðýr gelir bu kefe.

Annesine bir defa (Üf) deyip, etmiþ isyan.
Bununla, Cehenneme emr edilir o insan.

Melekler, Cehenneme götürürken, bu defa,
O kiþi, bir maksatla bakar iki tarafa.

Hak teâlâ buyurur: (Ne istersin ey kulum?)
O der ki: (Ya ilahi, ateþe layýk oldum.

Bari ebeveynimin iþlediði seyyiat,
Neyse, bana yükle de, onlarý eyle azat.)

Hak teâlâ buyurur: (Sen, onlara dünyada,
Asi oldun ise de, ikram ettin burada.

Haydi, anne babanýn ellerinden tutarak,
Birlikte Cennetime girin sonsuz olarak.)