Bir nida edilir ki: (Ehl-i bela nerdedir?)
Onlar, mahþer içinden huzura getirilir.

Ve sual edilir ki: (Allah’a ibadetten,
Sizleri, hangi nesne, hangi þey eyledi men?)

Onlar dahi cevaben derler ki: (Hak teâlâ,
Dünyada çok vermiþti bizlere dert ve bela.

Mübtela olduðumuz o bela ve dertlerden,
Mahrum olduk doðrusu Allah’a ibadetten.)

Denilir ki: (Sizlere çok bela geldi, evet.
Hazret-i Eyüb’e de gelmiþti çok musibet.

Þimdi, bu ikisini edin de mukayese,
Söyleyin doðrusunu hangisi fazla ise.)

Baþlarý, önlerine düþerek onlar hemen,
Ýtiraf ederler ki: (Çok idi ona gelen.)

Denir ki: (Olmadý da o dertler ona mani,
Sizi mi ibadetten alýkoydu o yani?)

Sonra da bir münadi çýkar ve nida eder.
Ve der ki: (Nerededir, gençler ile köleler?)

Ehl-i mahþer içinden, onlar dahi seçilir.
Huzur-u ilahiye topluca getirilir.

Ve sual edilir ki: (Allah’a ibadetten,
Ne mani olmuþ idi sizlere böyle hepten?)

Derler ki: (Allah bize vermiþti bir güzellik.
Gençlik ve güzelliðe aldanýp gaflet ettik.)

Sonra da, kölelere sorulur ayný sual.
Onlar dahi cevaben söylerler ayný minval.

Derler ki: (Biz dünyada hür deðil, köle idik.
Beylere kulluk edip, ibadet edemedik.)

Denilir ki: (Sizler mi cemalde güzeldiniz,
Yoksa Yusüf Nebi mi, doðruyu söyleyiniz?)

Bu sual karþýsýnda, mahcup olup bu defa,
Derler ki: (O, elbette güzeldi bizden daha.)

O zaman denilir ki: (Güzelliði Yusüf’ün,
Onu, ibadetinden ayýrmadý hiçbir gün.

O dahi sizler gibi bulundu kul emrinde.
Lakin kusur etmedi bir gün ibadetinde.

Onu men etmedi de bu þeyler ibadetten,
Sizi mi men eyledi, mahrumluk oldu hepten?)

Sonra, ehl-i mahþere bir nida daha gelir.
Denir ki: (Gafil olan fakirler nerededir?)

Onlar dahi gelince, sorulur þöyle hemen:
(Size, ne mani oldu Allah’a ibadetten?)

Derler ki: (Biz dünyada fakir idik begayet.
Bundan gaflete düþüp, yapamadýk ibadet.)

Onlara da denir ki: (Siz mi çok fakirdiniz,
Yoksa Ýsa Nebi mi, doðruyu söyleyiniz?)

Onlar, çok mahcup olur ve derler ki cevaben:
(O, bizden daha fazla fakirdi hakikaten.)

Denilir ki: (O, sizden fakir iken çok daha,
Yine de ibadeti aksatmadý Allah’a.

Fakirlik, ona mani olmadý da taate,
Size mi mani oldu, düþtünüz bu gaflete?)

Her kim de, bu dört þeyden ederse eðer gaflet,
Bunlarýn sahibini düþünüp, alsýn ibret.