Ýmam-ý Malik
rahmetullahi aleyh

Ehli sünnetin amelde dört mezhebinden biri olan Maliki mezhebinin imamý. Künyesi Ebu Abdullah’týr. 711 (h. 95) senesinde Medine’de doðdu. 795 (h. 179) senesinde, yetmiþaltý yaþýnda iken Medine’de vefat etti. Soyu, Yemen kabilelerinden "Beni Esbah" kabilesine ve Himyerilerden bir hükümdar hanedanýna dayanýr. Dedelerinden biri Medine’ye yerleþmiþti. Eshab-ý kiramdan olan dedesi, Ebu Amr’dýr.

Malik bin Enes var ki, Ýslam âlimlerinden,
Maliki mezhebinin imamýdýr kendi hem.

Tebe-i tâbiinden olan bu mübarek zat,
Yetmiþaltý yaþýnda eyledi Hakka vuslat.

On yaþýnda baþladý o ilim tahsiline.
Bir gün, bu isteðini söyledi annesine.

Dedi ki: (Anneciðim, eðer izin verirsen,
Ýlim tahsil etmeye gitmek istiyorum ben.)

Annesi, en yeni ve güzel elbisesini,
Giydirip, hem baþýna sardý imamesini.

Sonra da; (Haydi oðlum, þimdi git, ilim öðren.)
Dedi ve bir âlime gönderdi onu hemen.

Dokuzyüzden ziyade âlimden ders alarak,
Ýctihat makamýna yükseldi son olarak.

Onyedi yaþýndayken, baþladý ders vermeye.
Onu, hocalarý da gelirdi dinlemeye.

Kendi yazmýþ olduðu “Muvattâ” adýnda, bir,
Hadis kitabý var ki, meþhur ve kýymetlidir.

Bu kitabý yazýnca, niyet ve ihlasýndan,
Þüphelenip, kitabý suya býraktý bir an.

Ve yanýndakilere etti ki þöyle hitap:
(Islanýrsa, hiç bana lazým deðil bu kitap.)

Ancak sudan kitabý çýkarýp da bakýnca,
Hiç ýslanmadýðýný gördü herkes açýkca.

Hadis veya fýkýhtan bir þey öðrenmek için,
Ýnsanlar kapýsýnda, toplanýrlardý her gün.

Gelenlerin sayýsý, her gün daha artardý.
Ýzdihamdan, kapýcý tutmak zorunda kaldý.

Ýmam-ý Þafii ve diðer bir çok alimler,
Onu, sitayiþ ile methü sena ettiler.

(Ýnsanlar sýkýþýnca, Medine’de bulunan,
Âlimden üstününü bulamazlar o zaman.)

Hadis-i þerifini, yine bazý âlimler;
(Bu, Ýmam-ý Maliki bildiriyor) dediler.

Ýmam-ý Þafii ve Ahmed ibni Hanbel de,
Onun sohbetlerinden ettiler istifade.

Halife Harun Reþid, Ýmamýn huzuruna,
Gelip, bir arzusunu arzetti þöyle Ona:

(Senin kitaplarýný çoðaltmak istiyorum.
Ve bunlarý her yere göndereyim diyorum.

Herkes bu kitaplarý alsýnlar, okusunlar.
Herkes, senin yolunda, mezhebinde olsunlar.)

Ancak Ýmam-ý Malik, vermedi buna izin.
Dedi ki: (Ey halife, böyle etmemelisin.

Mealen; (Âlimlerin ihtilafý rahmettir.)
Hadis-i þerifinde, bu açýkça bellidir.

Yani bu âlimlerin farklý ictihadlarý,
Allah’ýn rahmetidir bizlere ayrý ayrý.

Hidayet üzeredir bu âlimler tek be tek.
Halký iþbu rahmetten doðru olmaz men etmek.

Halife, bu sözleri iþitince Ýmamdan,
Hak verip, bu fikrinden vazgeçti hemen o an.