Gönül Sultanları.com >  Peygamber Efendimiz > Fatýma Binti Esed'in Vefatý
Fatýma Binti Esed'in Vefatý


O, benim annemdi

Hicri dördüncü yýlda, o Serverin torunu,
Vefat edip, eliyle kabrine koydu onu.

O, hazret-i Osman'ýn, hazret-i Rukayye'den,
Abdullah adýndaki oðluydu ayriyeten.

Altý yaþýnda idi o vefat ettiðinde.
O Server çok üzüldü, onu kaybettiðinde.

Namazýný kýldýrýp, kabrine koydu bizzat.
Aðlayýp, gözyaþlarý kabre aktý o saat.

Dikti mezar taþýný, mübarek elleriyle.
Eshaba buyurdu ki o gam ve kederiyle:

(Kim yufka yürekli ve merhametliyse eðer,
Allahü teâlâ da o kula rahmet eder.)

Hem hazret-i Ali’nin validesi de yine,
Bu yýlda vefat edip, vasýl oldu Rabbine.

Fatýma binti Esed adýndaki bu hatun,
Ölünce, Resulullah üzülüp oldu mahzun.

Hatta onun hakkýnda, o gün Server-i âlem,
Buyurdu: (Ahirete göç etti bugün annem.)

Zira Abdülmuttalip vefat ettikten sonra,
Büyüdü Resulullah, bu hatunun yanýnda.

Vakta ki bildirildi Resule Peygamberlik,
Hiç tereddüt etmeden, inanýp etti tasdik.

Ona hürmet ederdi, o Server bundan sebep.
Hatta anne yerinde tutuyordu onu hep.

O vefat ettiðinde, ona merhametinden,
Mübarek gömleðini çýkarýp üzerinden,

Orada olanlara buyurdu ki: (Alýnýz.
Onu, kefen olarak bu gömleðe sarýnýz.)

Namazýný, kendisi kýldýrýp etti eda.
Kabre kadar gitti ve içine girdi hatta.

Cenaze namazýnda, yetmiþbin meleðin de,
Hazýr bulunduðunu bildirdi akabinde.

Kabrinden çýktýðýnda, gözleri yaþlý idi.
Mübarek gözyaþlarý, kabrine akmýþ idi.

Hatta hazret-i Ömer, dedi: (Hiçbir kimseye,
Yapmadýðýnýz þeyi, yaptýnýz ona niye?)

Buyurdu: (Ebu Talip, vakta ki etti vefat,
Ben, bu hanýmcaðýzýn yanýnda sürdüm hayat.

Ebu Talip’ten sonra, bu hanýmcaðýz kadar,
Bana hayrý dokunan kimse yoktur aþikâr.

Kendi öz çocuklarý dururken, gün ve gece,
O, beni doyururdu onlardan daha önce.

Kendi çocuklarýnýn üstleri tozlu iken,
O, benim saçlarýmý tarardý hergün hemen.

Cennet elbiseleri giysin diye daimi,
Verdim kefen olarak, ona ben gömleðimi.

Ve kabir hayatýna alýþmasý için de,
Yanýna uzanarak, yattým kabri içinde.)

Sonra da, ellerini açarak Fahr-i âlem,
Dedi: (Maðfiret etsin Allah seni ey annem!

Kendin açken, yemeyip, bana yediriyordun.
Yine kendin giymeyip, bana giydiriyordun.

Ya Rabbi, sen annemi eyle af ve maðfiret.
Günahýný baðýþla ve kabrini geniþlet.

Benim ve hakký için geçmiþ Peygamberlerin,
Kabul eyle duamý ya ilahel âlemin!)


www.gonulsultanlari.com