Beni Ýsrail için gönderilen Nebi'dir.
Ve hazret-i Musa’nýn vekil ve yeðenidir,

Yusüf Peygamber gibi, güzeldi yüzü gayet.
Kim görse, hayran olur, ederdi hem de hayret.

Karayaðýz ve cesur, çok kahraman biriydi.
Ve savaþ tekniðinde maharet sahibiydi.

Musa Nebi göçünce ahiret alemine,
Hak teâlâ, Yuþa’yý irsal etti yerine.

Peygamber eyleyerek vahyetti ki nihayet:
(Al Beni Ýsrail'i, kâfirlerle cihad et!)

O dahi ordu kurup, kuþattý Eriha’yý.
Onu alýp, sonra da aldý þehr-i Ýlya’yý.

Sonra Belka þehrine yürüdü fetih için.
Etrafý, surlar ile çevriliydi bu þehrin.

Bu beldede, Bel’am bin Baura ismi ile,
Bir kimse var idi ki meþhurdu ilmi ile.

Ýsm-i a’zam denilen duayý biliyordu.
Her duasý, indallah kabul ediliyordu.

Yüksekti derecesi ilim ve ibadette.
Yoktu onun gibisi, hem de o vilayette.

Þehrin hükümdarý da kâfir ve zalimdi pek.
Herkes bizar olmuþtu zulmünden o güne dek.

Yuþa aleyhisselam gelirken ordu ile,
Bu zalim hükümdar da vakýf oldu bu hale.

Kavminden, kalabalýk bir grupla beraber,
Bel’am-ý Baura’ya verdiler bunu haber.

Dediler ki: (Ey Bel’am, Ýsrail oðlu Yuþa,
Büyük bir ordu ile gelir bizle savaþa.

Korkarým, çýkarýrlar bizi bu beldemizden.
Ve hatta öldürürler, ricamýz þu ki sizden.

Rabbine, bizim için edesiniz bir dua.
Kalksýn üzerimizden bu tehlike ve bela.

Þimdi tek ümidimiz, bu duadýr ki elbet,
Çünkü kabul oluyor duanýz, olmuyor ret.)

Cevabýnda dedi ki: (Yazýklar olsun size.
Nasýl gelebiliyor böyle þey zihninize.

Yuþa aleyhisselam, Rabbin peygamberidir.
Yanýnda gelenler de, onun tâbileridir.

Hem sonra Yuþa Nebi, benim de Peygamberim.
Onlarýn aleyhine nasýl dua ederim?)

Lakin onlar, bu söze hiç kulak asmadýlar.
Dua etmesi için ettiler yine ýsrar.

Kýymetli hediyeler verdiler de, o yine,
Asla dua etmedi onlarýn aleyhine.

Bu sefer zevcesini koyaraktan araya,
Baskýya baþladýlar Bel’am-ý Baura’ya.

O dedi ki: (Ey Bel’am, dua etmezsen eðer,
Senden ayrýlýyorum, iþte sana son haber.)

Buna da aldýrmayýp, demeyince o evet,
Hükümdar, ölüm ile tehdit etti nihayet.

Dedi: (Dinle ey Bel’am, bu sana son ihtarým.
Eðer dua etmezsen, asarým seni yarýn.)

Yine hayýr deyince, sinirlendi hükümdar.
Onu öldürmek için, pek kati verdi karar.

Kuruldu daraðacý emriyle hükümdarýn.
Bel’amý getirterek, dedi: (Nedir kararýn?

Tercih eyle þunlardan hemen bir tanesini.
Ya dua et, yahut da asarým þimdi seni.)


Bel’am-ý Baura

Ölümle korkutunca Bel’amý o hükümdar,
Dedi ki: (Müsaade et þimdi bana bir miktar.

Ben bu gece, bu iþi Rabbime arz edeyim.
Ne ilham eder ise, size haber vereyim.)

Oradan avdet etti o gece hanesine.
Rüyada, (Dua etme!) denildi kendisine.

Ertesi gün gelerek, dedi ki: (Ey hükümdar!
Rüyamda dua etme denildi bana tekrar.)

Lakin gerek hükümdar, gerekse þehir halký,
Dua etmesi için yaptýlar yine baský.

Baþvurdular bu sefer, baþkaca çarelere.
Boðdular kendisini pek çok hediyelere.

Servetler vaad edince Bel’am-ý Baura’ya,
O zaman döndü kalbi, meyletti bu dünyaya.

Görünce bir arada bu kadar çok serveti,
Kapladý kendisini para mal muhabbeti.

Dedi ki: (Ýzin verin, arz edeyim Rabbime.
Yarýn ifa ederim, ne gelirse kalbime.)

Ve lakin hiçbir ilham gelmeyince, bu defa,
Dediler ki: (Ey Bel’am, ahdini eyle ifa.)

Servet vaadlerini görünce o bu kadar,
Onlara dua için, maalesef verdi karar.

O þehrin haricinde vardý bir Husban daðý.
Gidip, o dað baþýnda yapacaktý duayý.

Merkebine binerek, o daða oldu revan.
Ve lakin çöktü yere, yürümedi o hayvan.

Ýndi ve kaldýrmaya uðraþtýysa da biraz,
Hayvan dile gelerek, eyledi onu ikaz:

(Ey Bel’am, sen o daða ne için gideceksin?
Peygamber aleyhine dua mý edeceksin?

Bak, melekler önüme çýkýyor þimdi benim.
Bana, gitme diyorlar, ben nasýl yürüyeyim?)

Bel’am, geri dönmeye karar vermiþti, fakat,
Þeytan, insan þeklinde oldu ona musallat.

Dedi: (Merkep sözüyle dönülür mü hiç geri?
Þeytandýr öyle diyen, dönme, yürü ileri.

Eðer dua edersen, çok artar itibarýn.
Ýmana çaðýrýrsýn böylece halký yarýn.

Belki de Rabbin sana verecek peygamberlik.
Bu kadar servetler de, senin olur üstelik.)

Bu sözlere aldanýp, gittiyse de o yere,
Gadab-ý ilahiye uðradý birden bire.

Dili göðsüne sarkýp, hali oldu fecaat.
Gadaba geldiðini anlayýp etti feryat.

Dedi: (Gitti elimden dünyam ve ahiretim.
Böyle olduktan sonra, neye yarar servetim?)

Birazcýk meyletmesi bu dünya servetine,
Sebep oldu Bel’amýn sonsuz felaketine.

Yuþa aleyhisselam, ordusuyla gelerek,
Bu Belka þehrini de, fethetti harp ederek.

O zalim hükümdarla Bel’am-ý Baura'yý,
Öldürüp, ülkesine katmýþ oldu burayý.