Uhud günü, bir ara karýþmýþtý ortalýk.
Müminler zor durumda kalmýþtý o aralýk.

Resulün etrafýný, otuz kadar sahabi,
Çevirdiler anýnda, geçilmez duvar gibi.

Bu sebeple müþrikler, bir hayli uðraþtýlar.
Yine Resulullaha hiç yaklaþamadýlar.

Mecburen ok atmaya baþladýlar o ara.
Mukabele ederdi müminler de onlara.

Sa’d bin ebi Vakkas hazretleri de o gün,
Düþmana ok atardý emri ile Resulün.

Mücahid gazilerden yine hazret-i Talha,
Siper etti kendini o gün Resulullaha.

O Serverin önüne, gererek vücudünü,
Korudu her hücumdan Allah’ýn Resulünü.

Ayrýca, ok atarak isabetli olarak,
Korkuturdu küffârý kavi nara atarak.

O Server buyurdu ki: (Baðýrsa Ebu Talha,
Kâfirlere tesiri, yüz erden çoktur daha.)

Onun dahi her oku, ediyordu isabet.
Zira ok fýrlatmakta mahirdi o da gayet.

Attýðý her bir oku, merak edip o Server,
Öðrenmek istiyordu neticeyi her sefer.

Baþýný kaldýrýp da, bakmak arzu edince,
Korkuya kapýlýrdý Ebu Talha bir nice.

Derdi ki: (Anam, babam ve ben sana fedayýz.
Mübarek baþýnýzý kaldýrýp bakmayýnýz.

Size bir düþman oku deðer ise mazallah,
Bu, bütün cihan için felaket olur vallah.

Biz, bedenlerimizle sana birer kalkanýz.
Feda olsun yoluna bir deðil, bin canýmýz.

Düþman bizi geçmeden, sana yakýn gelemez.
Bizi öldürmedikçe, seni hiç öldüremez.

Hepimiz teker teker can veririz de, yine,
Seni teslim etmeyiz asla düþman eline.)

Enes bin Malik der ki: Eshabdan Ebu Talha,
Ziyarete gelmiþti bir gün Resulullaha.

Görünce o Serverin sevinçli olduðunu,
(Sebebi nedir?) diye, Resulden sordu bunu.

Cevaben buyurdu ki: (Nasýl sevinmeyeyim,
Biraz önce Cebrail yanýma geldi benim.

Dedi: Kim sana her gün, okursa bir salevat,
Allah da, on salevat gönderir ona bizzat.

Yine o Müslümanýn, siler on günahýný.
Ve on ecir vererek, arttýrýr sevabýný.)

Allah, Musa Nebi'ye buyurmuþtur ki hem de:
(Salevat söyle her gün Habibim Muhammed’e.

Beni Ýsraile de söyle ki, Ona eðer,
Ýman etmezler ise, Cehenneme girerler.)