Enes ibni Malik ki, Ensâr-ý kiramdandýr.
Allah’ýn Resulüne çok hizmetleri vardýr.

Annesi Ümmü Süleym, çok baðlýydý dinine.
Çok hizmetler ederdi Allah’ýn Habibine.

Evinde her ne zaman piþirseydi bir yemek,
Resulün evine de gönderirdi severek.

Resulullah, hicrette Medine’ye gelince,
Herkes bir þey getirdi gücünün yettiðince.

Ve lakin Ümmü Süleym o zaman fakirdi pek.
Yoktu bir þey evinde, Ona ikram edecek.

Yalnýz bir oðlu vardý, küçüktü yaþý daha.
Tutup onu elinden, geldi Resulullaha.

Dedi: (Ya Resulallah, oðlumdur Enes benim.
Terbiyeli ve zeki bir çocuktur efendim.

Bunu, müsaadenizle ben zat-ý alinize,
Vermek istiyorum ki, baksýn hizmetinize.)

Ýþte Enes bin Malik, o günden itibaren,
Allah’ýn Resulüne hizmet etti bedenen.

Ümmü Süleym, çok cenge iþtirak eyleyerek,
Dövüþtü icabýnda kýlýcýný çekerek.

Resulullah hakkýnda, Enes bin Malik der ki:
(Bir hediye gelseydi o Servere eðer ki,

Buyururdu ki: Onu, filan kadýna verin.
Zira arkadaþýydý o kadýn Hatice’nin

Hatice validemiz onu severdi diye,
Ona gönderiyordu gelseydi bir hediye.)

Peygamber-i ziþânýn mübarek bedenine,
Deðen bir þey, yanmazdý, ateþe girse bile.

Ve nitekim Enes bin Malik’in bir mendili,
Vardý, Resulullahýn hediye eylediði.

O mendil kirlenince, ateþe atýyordu.
Kirler temizleniyor, kendisi yanmýyordu.

Yine Enes bin Malik anlatýr þöyle bizzat:
(Bir gün, Uhud daðýna çýktý Fahr-i kâinat.

Sallanmaya baþladý Uhud daðý tam o an.
Daða, þöyle seslendi Resulullah o zaman:

Ya Uhud, sakin ol ki, þu anda üzerinde,
Bir Peygamber, bir Sýddýk, Þehid vardýr iki de.

Bu nidasý üstüne Allah’ýn Habibinin,
Uhud’un sallanmasý durdu ve oldu sakin.)

Enes bin Malik der ki: Eshabdan Ebu Talha,
Ziyarete gelmiþti bir gün Resulullaha.

Görünce o Serverin sevinçli olduðunu,
Sebebi nedir? diye Resulden sordu bunu.

Cevaben buyurdu ki: (Nasýl sevinmeyeyim,
Biraz önce Cebrail yanýma geldi benim.

Dedi: Kim sana her gün okursa bir salevat,
Allah da, on salevat gönderir ona bizzat.

Yine o Müslümanýn, siler on günahýný.
Ve on ecir vererek, arttýrýr sevabýný.)