Hazret-i Hafsa var ki, haným sahabilerden,
Bütün Müslümanlarýn annesidir kendi hem.

O, hazret-i Ömer'in nurlu kerimesidir.
Hem de Resulullahýn mübarek zevcesidir.

Eshabdan Huneys ile evlenmiþti ilk kere.
Bu Huneys, katýlmýþtý eshabla çok cenklere.

Nihayet þehid oldu, o Uhud savaþýnda.
Böylelikle Hafsa da, dul kaldý genç yaþýnda.

Hazret-i Osman ile hazret-i Ebu Bekre,
Teklif etti ise de babasý birer kere,

(Düþüneyim) þeklinde vermiþlerdi bir cevap.
Üzgündü bu sebepten, biraz Ömer bin Hattab.

O günlerde o Server, teþrif etti bir yere.
Üçü bir aradayken, hem hazret-i Ömer'e,

Sordular ki: (Ya Ömer, acaba ne ki sebep,
Seni ben, bu günlerde üzgün görüyorum hep?)

O da, Resulullahýn sualine cevaben,
Arz etti bu halini o Servere mecburen.

Dedi: (Kýzým Hafsa'yý, Ebu Bekr ve Osman'a,
Söyledim, almadýlar, bu hüzün verir bana.)

Çok sevdiði üçünü, sevindirmek üzere,
Þöyle sual eyledi ona dönüp bu kere:

(Ya Ömer, kerimeni, ben onlarýn yerine,
Ýster misin vereyim, daha iyi birine?)

Çok hayrete düþürdü bu, hazret-i Ömer'i.
Zira yoktu o zaman, onlardan iyi biri.

Bir hikmet olduðunu anladý bu sözünden.
Dedi: (Ya Resulallah, isterim, verin hemen.)

Allah'ýn Sevgilisi buyurdu ki: (Ya Ömer!
Onlar almadý ise, kerimeni bana ver.)

Böylece zevce oldu, Hafsa Resulullaha.
Üçü, birbirlerine sevgili oldu daha.

Bir gün de, o Serverin elbisesi paçasý,
Kývrýk olup, açýktý dizinden aþaðýsý.

Hafsa’nýn hanesinde otururken bu halde,
Sýddýk girdi içeri, isteyerek müsaade.

O böyle gördüyse de, Allah'ýn Habibini,
Resulullah, bozmadý o andaki halini.

Az sonra izin alýp, girdi hazret-i Ömer.
Lakin yine bozmadý o halini Peygamber.

Baþka sahabiler de geldiyse de evine,
Resulullah, halini deðiþtirmedi yine.

Gelince biraz sonra lakin hazret-i Osman,
Eteðini indirip, toparlandý o zaman.

Sordu hazret-i Hafsa Hakkýn Sevgilisine:
(Bozmadýnýz o hali, Osman'dan gayrisine.

Lakin Osman girip de, görünce böyle sizi,
Ne için indirdiniz, hemen eteðinizi?)

Buyurdu ki: (Melekler hayâ eder Osman'dan,
Ben hayâ etmez miyim böyle yüksek bir zattan?)