Ýnsanlarýn içinde, cömertlik bakýmýndan,
Fahr-i âlem gibisi gelmedi hiç bir zaman.

Bir þey istendiðinde, katiyen (Yok) demezdi.
O þey var ise verir, yoksa cevap vermezdi.

Hazret-i Hasan ile, hem Hüseyin bir kere,
Abdullah bin Cafer’le çýktýlar bir sefere.

Biraz sonra üçü de, yorulup acýktý pek.
Bir þeyler istediler bir kadýndan yiyecek.

Bir tek koyunu vardý, derhal saðdý sütünü.
Sonra onu keserek, doyurdu her üçünü.

Lakin bu kadýncaðýz, fakirleþti sonradan.
Geldi maiþet için, Medine'ye bir zaman.

Gördü hazret-i Hasan, tanýdý o kadýný.
Hatýrladý hem onun o fedakârlýðýný.

Pek çok koyun ve altýn vererek kendisine,
Gönderdi sonra onu, hazret-i Hüseyin'e.

Hazret-i Hüseyin de, sordu ona o zaman:
(Ey haným, neler verdi sana kardeþim Hasan?)

(Çok koyun ve çok altýn hibe etti) deyince,
Emreyledi o dahi hizmetçiye hemence.

Hayli koyun ve altýn kadýna verip hemen,
Abdullah bin Cafer'e gönderdi bekletmeden.

Sordu o sahabi de onlarýn ihsanýný.
Öðrenip, verdi o da kadýna aynýsýný.

Bir gün hazret-i Hasan, evinde aðlýyordu.
Sebebi sorulunca, þöyle cevap buyurdu:

(Nasýl aðlamayayým, yazýklar olsun bize.
Yedi gündür misafir gelmedi hanemize.)

Hazret-i Hüseyin’le, yine hazret-i Hasan,
Henüz abdest almaya baþladýklarý zaman,

Benizleri sararýr, korkudan titrerlerdi.
Onlarýn bu halini gören hemen sezerdi.

Bazýsý sorardý ki: (Ey Hasan, ey Hüseyin!
Siz abdeste kalkýnca korkarsýnýz, ne için?)

Derlerdi ki: (Az sonra, namaza duracaðýz.
Düþünün ki o zaman, kimin huzurundayýz.)

Hazret-i Hüseyin de kalkýnca namaz için,
Adeta titriyordu üstünde seccadenin.

Derdi ki: (Kul dünyada, büyük hükümdarlardan,
Birine, bir derdini arz edeceði zaman,

Korkarsa, benim dahi Rabbimden istediðim,
Gizli dileklerim var, nasýl titremeyeyim.)

Namaz vakti gelince, hem de hazret-i Hasan,
Titrer ve þöyle derdi Allah’tan korkusundan:

(Allahü teâlânýn daðlara arz ettiði,
Lakin daðlarýn bile kabul eylemediði,

Kulluk emanetini tam yapmak üzereyim.
Bilmem ki layýkýyla yapabilecek miyim?)