O Serverin dünyaya teþrifleri anýnda,
Hazret-i Âmine’nin, o an için yanýnda,

Üç hatun var idi ki, yardýma gelmiþlerdi.
Onlar dahi, o gece çok þeyler görmüþlerdi.

Abdurrahman bin Avf’ýn annesi Þifa Hatun,
Diyor ki: (Ben de vardým, gecesinde doðumun.

Ne zaman ki o Server teþrif etti dünyaya,
Baktým ki, doðar doðmaz baþladý bir duaya.)

O Serverin halasý Safiyye Hatun dahi,
Þöyle anlatmaktadýr o aný bizatihi:

Ne zaman ki dünyaya teþrif etti o Server,
Etrafý nur kaplayýp, her yer oldu münevver.

Secde edip, açýkça söyledi ki hem nagah:
(La ilahe illallah ve innî Resulullah.)

Doðduðunda, Resulü isteyince yýkamak,
Dendi: Onu gönderdik biz yýkanmýþ olarak.

Göbeði kesilmiþ ve sünnet olmuþ idi hem.
Doðar doðmaz, Rabbine secde etti mukaddem.

Secdede, hafif sesle bir þeyler söylüyordu.
Kulak verdim, (Ümmetim! Ümmetim!) hep diyordu.

Beni Kureyza denen yahudiler de yine,
Ýhanet eylediler, Hendek’te müminlere.

Saldýrmazlýk akdini, tek yönlü feshederek,
Müþrik ordusu ile anlaþtýlar giderek.

Gece baskýný için, bu hain yahudiler,
Küffârdan bin kiþilik kuvvet talep ettiler.

Savunmasýz kadýn ve çocuklara, böylece,
Hücum edeceklerdi Medine’de her gece.

Resulullah, anlayýp onlarýn bu fikrini,
Derhal görevlendirdi beþyüz sahabisini.

Buyurdu: (Medine’de dolaþýn sabaha dek.
Küffâra korku salýn, tekbirler getirerek.)

Mücahidler, her gece devriye dolaþtýlar.
Ve tekbir sesleriyle gökleri çýnlattýlar.

Þanlý mücahidlerin tekbir sedalariyle,
Korkuya kapýldýlar yahudiler haliyle.

Yine þehre sýzarak on kadar yahudiler,
Hazret-i Safiyye’nin bahçesine girdiler.

Ýçerde kadýnlar ve çocuklar vardý yalnýz.
Önce eve ok atýp, eylediler rahatsýz.

O Serverin halasý Safiyye Hatun, hemen,
Erkek kýyafetine bürünüp çýktý evden.

Kalýnca bir odunu alarak bir eline,
Arkasýndan, þiddetle indirince birine,

Kâfir, kanlar içinde yere düþtü aniden.
Daha sonra býçakla, baþýný kesti hemen.

Onu erkek zannedip o namert yahudiler,
Korkup, alelacele orayý terk ettiler.