Hendek harbi öncesi, her gün, eshab-ý kiram,
Hendek kazma iþine ediyorlardý devam.

Bir ara, önlerine taþ çýktý, sertti fazla.
O yeri, çok uðraþýp kýramadýlar asla.

Peygamber-i ziþâna verdiler sonra haber.
Oraya saadetle teþrif etti o Server.

Balyozu kaldýrarak o Hüdâ’nýn Habibi,
Daðýttý bir vuruþta o kayayý kum gibi.

Hazret-i Cabir der ki: (O Server, Hendek günü,
Kayayý kýrmak için kaldýrdý külüngünü.

Mübarek karný üzre, üç taþ baðlý dururdu.
Üç gün yemek yememek alameti idi bu.

Düþündüm: Evde biraz, yemek hazýr edeyim.
Ve Resulü, gizlice yemeye götüreyim.

Zira cümle eshabý, eve davet edecek,
Miktarda, hanemizde bulunmazdý yiyecek.

Resulden izin alýp, geldim hemen evime.
Düþündüðüm bu þeyi söyledim aileme.

Dedim ki: (Hayli açtýr Resul aleyhisselam.
Ýsterim yedirelim bir miktar Ona taam.)

Hatunum memnun olup, dedi ki: (Ýyi olur.
Evde biraz et ile biraz arpa bulunur.

O eti piþirir ve un yaparýz arpayý.
Var acele davet et Resul-i kibriyayý.)

Dönüp, Resulullahýn huzuruna geldim ve
Dedim ki: (Yemek için, buyurun bizim eve.)

Buyurdu ki: (Ey Cabir, ne kadar vardýr taam?)
Dedim: (Biraz et ile, biraz da vardýr arpam.)

Buyurdu ki: (Çok iyi, söyle de hanýmýna,
Ben gelinceye kadar, el sürmesin taama.)

Sonra nida etti ki cümle Hendek ehline:
(Ey Eshabým, geliniz Cabir'in yemeðine!)

Eve gelip, hatuna dedim ki: (Dinle beni.
Çaðýrdý Resulullah cümle Hendek ehlini.

Üstelik de gelenler, kalabalýktýr gayet.
Peki biz ne yaparýz yetmezse yemek þayet?)

O dedi ki: (Yemeðin miktarýný, o Server,
Biliyorsa gam deðil, düþünme böyle þeyler.)

Az sonra Resulullah, teþrif etti haneye.
Sonra, bereket için dua etti yemeðe.

Sahabe, onar onar gelip yemek yediler.
Kalkanlarýn yerine, baþka grup geldiler.

Sonra baktým, o çömlek doluydu yemek ile.
Bitmesi þöyle dursun, azalmamýþtý bile.)