Server-i kâinata, gelince Peygamberlik,
Hatice validemiz, iman etti ona ilk.

Resulün tebliðine, hiç tereddüt etmeden,
(Peki!) deyip, imanla þereflendi ilk günden.

Abdest almasýný da, öðrenip ondan bizzat,
Sonra namaz kýldýlar birlikte, iki rekat.

Ondan sonra Resule, ilk önce iman eden,
Arkadaþý, hazret-i Ebu Bekir’dir hemen.

O, bir rüya görmüþtü, tam yirmi sene önce.
Gökten, dolunay inip, parçalandý hemence.

Evlerin üzerine düþtü hem o parçalar.
Sonra, hepsi birleþip yükseldi göðe tekrar.

O sabah, heyecanla uyanýp çýktý evden.
Bir yahudi âlime, anlattý bunu hemen.

O dedi: (Bu, karýþýk rüyadýr, tabir olmaz.)
Bu sefer Bahira’ya gitti ve eyledi arz.

O dedi ki: (Kureyþ’ten, bir Peygamber çýkacak.
Onun hidayet nuru, her yere yayýlacak.

Sen, onun hayatýnda, olacaksýn veziri.
Vefatýndan sonra da, olursun halifesi.)

Sevinip, hayret etti onun bu tabirine.
Yirmi sene, bunu hiç anlatmadý birine.

Vakta ki Resulullah, teblið etti dinini.
Hatýrladý hemen o rahibin dediðini.

Koþup geldi Resulün huzuruna anýnda.
Dedi: (Bir þey iþittim, bugün senin hakkýnda.

Peygamber olduðunu dermiþsin Kureyþ’e sen.
Hemen koþup geldim ki, duyayým bizzat senden.

Lakin her Peygamberin, Peygamber olduðuna,
Delili vardýr elbet, delilin nedir buna?)

Buyurdu ki: (Delilim þudur ki bunun için,
Sen, yirmi sene önce, bir rüya görmüþ idin.

Bir yahudi âlime, rüyaný eyledin arz.
O dedi: Bu, karýþýk rüyadýr, tabir olmaz.

Ayrýlýp gittin hemen ve buldun Bahira’yý.
Ona tabir ettirdin, bu sefer o rüyayý.

O dedi ki: Kureyþ’ten, bir Peygamber çýkacak.
Hidayetinin nuru, her yere yayýlacak.

Sen, onun tabirine, çok hayret eylemiþtin.
Ve bunu, yirmi yýldýr, kimseye dememiþtin.)

Hazret-i Ebu Bekir, sevindi buna gayet.
Hemen can-ü gönülden, getirdi bir þehadet.

Dedi: (Ya Resulallah, þehadet ederim ki,
Sen, Allah tarafýndan Resulsün elbette ki.

Senin Peygamberliðin, elbet hak ve doðrudur.
Nübüvvetinin nuru, bu cihaný doldurur.)

Böylelikle Ýslam’da, yetiþkin kimselerden,
Ýlk imana gelmekle, o oldu þereflenen.