Hazret-i Sýddýk ile Resulullah, o gece,
Karanlýk maðarada beklediler öylece.

Sabah, onu gömleksiz görür görmez o Server,
Buyurdu ki: (Gömleðin ne oldu ya Eba Bekr?)

Dedi: (Ya Resulallah, girdiðimde, burada,
Yýlanlar ve akrepler, geziyordu ortada.

Beni görüp kaçtýlar, hepsi deliklerine.
Gömleðimi yýrtarak, týkadým her birine.)

Sýddýk'ýn ayaðýný ýsýrýnca o yýlan,
Gözünden yaþ damladý onun ýzdýrabýndan.

O yaþ, Resulullahýn düþünce nur yüzüne,
Uyanýp, sebebini sorunca kendisine,

Dedi: (Ya Resulallah, delikteki bir yýlan,
Isýrdý ayaðýmý, yaþ geldi o acýdan.)

O Server buyurdu ki: (Geri çek ayaðýný!)
(Peki!) deyip çekince, gördüler o yýlaný.

Koca bir yýlan idi, çok heybetli ve iri.
Azarladý yýlaný Allah’ýn Peygamberi:

(Ey yýlan, korkmaz mýsýn âlemlerin Rabbinden?
Hem de utanmaz mýsýn, Onun Peygamberinden?

Eziyet ediyorsun, sen bu arkadaþýma.
Izdýrap veriyorsun, bu yar ve yoldaþýma.)

Yýlan dile gelerek, dedi: (Ya Resulallah!
Sen, bütün varlýklarýn Peygamberisin vallah.

Seni seven, sadece deðildir ki insanlar.
Aþýktýr sana kuþlar, karýncalar, yýlanlar.

Ben de aþýk olmuþum, yüzünüzü görmeye.
Ve yalnýz, bu maksatla girmiþtim bu deliðe.

Bu sýkýntýlý yerde, gece gündüz demedim.
Senelerdir, sabýrla yolunuzu bekledim.

Girdiniz güneþ gibi, karanlýk maðaraya.
Sýddýk mani olunca, kalmadý bende hayâ.

Yüzünü görmek için, bu suçu iþledim ben.
Özrümü kabul edip, af buyur beni lütfen.)

Resul kabul buyurdu, yýlanýn bu özrünü.
Görebildi böylece, Resulün nur yüzünü.

O sýrada müþrikler, maðara önüne dek,
Gelmiþlerdi onlarýn izlerini sürerek.

Lakin gördüklerinde, o örümcek aðýný,
Ve bir güvercinin de, hem yuva yaptýðýný.

Dediler: (Eðer onlar, girselerdi bu yere,
Að yýrtýlýr, hem yuva bozulurdu bir kere.)

Onlar, kapý önünde konuþurken bu minval,
Hazret-i Ebu Bekir endiþe etti derhal.

Dedi: (Ya Resulallah, onlardan bir tanesi,
Eðilip bakmýþ olsa, burada görür bizi.)

O Server buyurdu ki: (Korkma ya Eba Bekir!
Korkma ki, Hak teâlâ bizimle beraberdir.)