Hak teâlâ emriyle, Arasat meydanýna,
Yakuttan bir taht konur, hem de tam ortasýna.

Sonra, bu taht üstüne, hazret-i Ebu Bekir.
Hak teâlâ emriyle, gelip oturuverir.

Bu defa, sað tarafa taht konulur altýndan.
Buna dahi, bir melek oturur Hak katýndan.

Bir de gümüþ taht konur, meydanýn sol yanýna.
Bir baþka melek dahi, oturur gelip ona.

Saðda oturan melek, ayaða kalkar önce.
Bütün mahþer halkýna, hitab eder þöylece:

Der ki: Ey Müslümanlar, Rýdvan’dýr adým benim.
Cennetlere müvekkel vazifeli meleðim.

Bana emreyledi ki, Hak teâlâ þu anda:
(Cennetin kapýsýnýn anahtarýný al da.

Habibim Muhammed’e git ver o anahtarý.
O, kimlerden razýysa, içeri al onlarý.)

Ben vardým bu emirle, Allah’ýn Resulüne,
Rabbimizin emrini ilettim kendisine.

Lakin o buyurdu ki: (Þu anda çok iþim var.
Ümmetim, bu mahþerde hayli sýkýntýdalar.

Sen, iþbu anahtarý bana verme kardeþim.
Bugün ben, ümmetime þefaat edeceðim.

Bunu sen götür hemen, Ebu Bekre teslim et.
O görsün bu hizmeti, vekilim odur elbet.)

Ben dahi, (Baþ üstüne!) diyerek iþbu emre,
Verdim o anahtarý, hazret-i Ebu Bekre.

Cennetin kapýsýnda, bizzat ben duracaðým.
O, kimden razý ise, içeri alacaðým.

Kimden razý deðilse hazret-i Ebu Bekir,
Onu almayacaðým, böyledir zira emir.

Rýdvan bitirir sözü ve oturur yerine.
Soldaki melek kalkýp, baþlar þu sözlerine.

Der ki: Ey mahþer halký, Malik’tir adým benim.
Ben dahi, Cehenneme müvekkel bir meleðim.

Rabbimiz, Cehenneme ait anahtarý da,
Almamý emreyleyip, buyurdu ki bana da:

(Götür ver Habibime, sen de bu anahtarý.
O, kimi istiyorsa, Ateþ'e at onlarý.)

Ben de, o anahtarý götürüp ona yine,
Rabbimizin emrini, ilettim kendisine.

Dedi ki: (Ey kardeþim, çok iþim var þu saat.
Günahkâr ümmetime, edeceðim þefaat.

Sen, iþbu anahtarý Sýddýk’a teslim et ki,
Odur benim vekilim, o görsün bu hizmeti.)

Ben de, ayný þekilde (Peki!) deyip bu emre,
Verdim o anahtarý, hazret-i Ebu Bekre.

Kim varsa Ebu Bekrin razý olmadýklarý,
Cehennem ateþine atacaðým onlarý.