Hatice validemiz, radýyallahü anha
Yok idi hatunlardan akýllý ondan daha.

Hem de çok güzel idi, onun hüsn-ü cemali.
Asil ve temiz olup, üstün idi her hali.

Malý dahi çok olup, zengindi o zamanlar.
Çok idi bu sebepten, ona talip olanlar.

Lakin o, hiçbirine etmedi muvafakat.
Duymadý hiçbirine, bir ilgi ve iltifat.

Çünkü rüya görmüþtü bu hususta o önce.
Onun tecellisini, bekliyordu gün gece.

O Serverin hanýmý olmakla þereflenmek
Arzusu, günden güne, þiddetleniyordu pek.

Bunu, Nefise hatun, sezip girdi araya,
Geldi bu niyet ile, Resul-i kibriyaya.

Dedi ki: (Zatýnýzý, evlenmekten men eden,
Bir mani varsa eðer, söyleyin bana lütfen.)

Buyurdu: (Maddi yönden, elimiz dar bu ara.
Yani yok elimizde, yeterli mal ve para.)

Nefise Hatun ise, dedi ki: (Ya Muhammed!
Mal ve cemal sahibi bir hatun ile þayet,

Evlenmek isterseniz, ben hazýrým hizmete.
Yeter ki siz emredin, bu iþ olur elbette.)

Buyurdu: (O dediðin, acep hangi hatundur?)
Dedi: (Hatice’dir ki, senin de malumundur.)

Ayrýlýp buldu sonra, hazret-i Hatice’yi.
Gidip, kendi evinde, verdi ona müjdeyi.

Varaka’yý çaðýrýp, Hatice hatun ise,
Olanlarý anlatýp, dedi: (Böyle hadise.)

Ayrýca, Resulullah efendimize dahi,
Adam salýp, evine çaðýrdý bizatihi.

Gidip arzettiler ki huzur-u saadette:
(Bize teþrif ediniz, falan gün ve saatte.)

Bu davet karþýsýnda, amcasý Ebu Talip,
Ve sair akrabasý, oldular çok muzdarip.

Zira Resulullahýn, davete gitmek için,
Yok idi elbisesi, iç yüzü buydu iþin.

Satýn almaya dahi, yok idi paralarý.
Çaresizlik içinde, düþünürken bunlarý,

Yetiþti Hýzýr gibi, hazret-i Ebu Bekir.
Dedi: (Üzülmenize, acaba sebep nedir?)

O Server, Ebu Bekre anlatýnca durumu,
Dedi ki: (Sizi üzen hadise, bir tek bu mu?

Bu iþ gayet kolaydýr, üzülmeyin katiyen.
Yeter ki siz emredin, hallederim bunu ben.)

Bu sözlerden, o Server ferahladý bu kere.
Pek çok dua eyledi, hazret-i Ebu Bekre.

Dedi ki: (Sen razý ol ya Rab Ebu Bekir’den.
Zira esirgemedi yardýmýný hiç benden.)