Allah’ýn Sevgilisi, mescitte bir gün yine,
Nasihat ediyordu sahabe-i güzine.

Geldi Cibril-i emin az sonra gökyüzünden.
Bir haber getirmiþti, Resule Rabbimizden.

Dedi: (Ya Resulallah, bir haberim var size.
Arz etmek istiyorum, onu hazretinize.

Bir ibadet yaptý ki, bu sabah Ebu Bekir,
Bu da, tam yetmiþ yýllýk ibadete bedeldir.)

Hiçbir þey buyurmadý, o zaman Cebrail'e.
(Sýddýk'ý çaðýr!) diye, emreyledi Bilal'e.

Hazret-i Ebu Bekir, giyinip çýktý evden.
Geldi Resulullahýn huzuruna acilen.

O Server, kendisine sordu ki geldiðinde:
(Ya Eba Bekr, bu sabah ne yapýyordun evde?)

Dedi: (Ya Resulallah, hiçbir þey yapmýyordum.
Sabah, namazdan sonra, evde oturuyordum.)

O zaman Resulullah, þöyle sual etti ki:
(Bir hayýr hasenat da, yapmadýn mý hiç peki?)

Hazret-i Ebu Bekir, arz etti ki cevaben:
(Hayýr ya Resulallah, yapmadým hakikaten.)

Allah’ýn Sevgilisi, sordu ona bu sefer:
(Peki, bugün kalbinden geçirdin mi bir þeyler?)

Hazret-i Ebu Bekir, dedi: (Ya Resulallah!
Evet, geçti kalbimden bazý þeyler bu sabah.)

Resulullah bu defa, sordu: (Ya Eba Bekir!
Kalbinden geçirdiðin o þeyler peki nedir?)

Dedi: (Ya Resulallah, bu sabah kýldým namaz.
Sonra, kendi kendime düþündüm þöyle biraz:

Yarattý Hak teâlâ, Cehennemi, Cenneti.
Ve her ikisini de, doldurmak murad etti.

Madem ki Cehennemin içi tam dolacaktýr.
Demek ki, pek çok insan ateþte yanacaktýr.

Sonra, kendi kendime, þöyle düþündüm ki hem:
Fevkalade büyük ve çok geniþtir Cehennem.

Onun dolmasý için, pek çok insan gerektir.
Bu da, çok kimselerin yanmalarý demektir.

Sonra da, Cehennemin þiddetini düþündüm.
Yanacak insanlarýn haline çok üzüldüm.

Kimsenin yanmasýný istemiyordum zira,
Þöyle bir temennide bulundum hem o sýra:

Öyle büyük olsa ki vücudum o gün benim,
Doldursa Cehennemi yalnýz benim bedenim.

Sýrf benim vücudumla dolsa yani Cehennem.
Ve ateþte yanmaktan kurtulsa cümle âlem.

Böyle bir temennide bulunmuþtum bu sabah.
Ýnþallah bu temennim olur ya Resulallah.)

Peygamber efendimiz, bu cevabý dinledi.
Ellerini açarak, ona dua eyledi.