Resulullah Eshaba sordular ki bir zaman:
(Var mýdýr içinizde, bugün oruçlu olan?)

Hazret-i Ebu Bekir, sualine Resulün,
Dedi: (Evet efendim, oruçluyum ben bugün.)

Yine sual etti ki Resulullah eshabdan:
(Var mýdýr içinizde, cenazede bulunan?)

Hazret-i Ebu Bekir, cevap verdi yine de.
Dedi: (Evet, bugün ben, bulundum cenazede.)

Sonra, þöyle suali oldu ki o Resulün:
(Bir fakirin karnýný doyuran var mý bugün?)

Yine o arz etti ki hazret-i Peygambere:
(Evet, yemek yedirdim, ben bugün fakirlere.)

Sonra sual etti ki, o Resul-i mücteba:
(Hasta ziyaretine, giden var mý acaba?)

Resulün sualine, o cevap verdi yine.
Dedi: (Evet, gittim ben, hasta ziyaretine.)

O zaman buyurdu ki: (Kardeþim Ebu Bekir,
Suale çekilmeden, Cennete girecektir.)

Bir gün yine o Server, eshabýna dönerek,
Buyurdu: (Hanginizin evinde varsa yemek,

O, Eshab-ý sôffa'dan birkaçýný, bu akþam,
Hanesine götürüp, yedirsin biraz taam.)

Hazret-i Ebu Bekir, bu emir üzerine,
Onlardan birkaç kiþi, davet etti evine.

Sofrada, yemekleri yer iken onlar fakat,
Baktýlar ki, yemekler çoðalýyor kat be kat.

Birer lokma alsalar bir yemekten mesela,
Bakarlardý ki yemek, oluyor daha fazla.

Tam doyuncaya kadar, yedi o misafirler,
Sonunda gördüler ki, fazlalaþmýþ yemekler.

Hazret-i Ebu Bekir, bu sefer zevcesine,
Sordu: (Bu bereketin, acaba sebebi ne?)

O, þöyle arzeyledi: (Bilmem ki nedir sebep?
Bu yemekler yendikçe, artýyorlar böyle hep.)

Yine Resul-i ekrem, bir hadis-i þerifte,
Þöyle buyurmuþlardýr, sahabeye mescitte:

(Bize kim yaptý ise, bir hayýr ve iyilik,
Allah’ýn izni ile, mükafatýný verdik.

Sadece Ebu Bekrin, iyiliði müstesna.
Onun mükafatýný, veremedik tam ona.

Öyle çok iyilikler yaptý ki Ebu Bekir,
Tam karþýlýk vermeye, olamadým muktedir.

Biz veremedikse de mükafatýný, ancak,
Ona, yarýn Rabbimiz ikramda bulunacak.

Ebu Bekrin malýnýn verdiði fayda gibi,
Bana, kimsenin malý olmadý faideli.

Hak teâlâdan gayri, dost edinseydim þayet,
Kardeþim Ebu Bekri, dost edinirdim elbet.)