Peygamber efendimiz, vefat ettiði zaman,
Münafýklar azdýlar, bozuldu Arabistan.

Yalnýz Medine ile Mekke hariç olarak,
Etraf kabilelerde, mürted oldu çoðu halk.

Hatta aralarýnda, anlaþýp onlar yine,
Ýtaat etmediler, kendi valilerine.

Mürted kadýnlar dahi, vefatýyla Resulün,
Þenliðe baþladýlar, tef çalarak gece gün.

Böyle kötü haberler gelince Sahabeye,
Üzülüp, baþladýlar bunu müþavereye.

Huzuruna gelerek, hazret-i Ebu Bekrin,
Dediler ki: (Dersini verelim mürtedlerin!)

Hazret-i Ebu Bekir, minbere çýktý hemen.
Þöyle nida eyledi sahabeye hitaben:

(Duydum ki münafýklar, baþlamýþ fitnelere.
Asi oluyorlarmýþ, Müslüman valilere.

Ýþi gevþek tutarsak, daha da þýmarýrlar.
Biz ses çýkarmadýkça, hadlerini aþarlar.

Ben þöyle diyorum ki, bir an fýrsat vermeden,
O münafýklar ile, harb edelim biz hemen.

Bugünden tezi yoktur, izni ile Allah’ýn,
Hakkýndan geleceðiz, biz o münafýklarýn.)

Rivayet edilir ki Cabir bin Abdullah'tan:
(Minberin dibindeydik birkaçýmýz Eshaptan.

Hutbenin tesiriyle, güçlendik biz o vakit,
Toplandý cihad için, hemen onbin mücahid.

Kumandan tayin edip, Halid bin Velid’i de,
Mürtedler üzerine gönderdi ayný günde.

Bir kabile üstüne gidip hemen hiddetle,
Verdiler derslerini onlarýn çok þiddetle.

Yine o kadýnlar ki, Resul vefat edince,
Mürted olup, þenlikler yaparlardý bir nice.

Hatta sevinçlerinden, azgýnlaþýp büsbütün,
Tef çalýp, orda burda oynarlardý bütün gün.

O kadýnlarý dahi bularak gidip hemen,
Verildi cezalarý tehlike büyümeden.

Diðerleri, bunlarý hemen haber alarak,
Acele Halifeye geldiler aðlayarak.

(Biz ettik, sen eyleme!) deyip onlar bu kere,
Gelip boyun büktüler, hazret-i Ebu Bekre.

Özür ve aflarýný dileyerek bihakkýn,
Dediler ki: (Halid'i gönderme bize sakýn.

Bize bildir, yapalým her dilek ve emrini.
Gönderme bize yalnýz Halid nam emirini.)

Aðlayýp sýzlayarak, edince böyle talep,
Hazret-i Sýddýk dahi, affetti onlarý hep.

Buyurdu ki: (Öyleyse, dönünüz yerinize!
Halid kumandanýmdan, bir zarar gelmez size.)