Yeryüzünde Ýlk insan ve hem de Ýlk Nebi’dir.
Ülül'azm peygamber ve Resullerin ilkidir.

Hiç bir þey yaratmadan alemde Hak teâlâ,
Habibinin nurunu halk eyledi evvela.

Ve hadis-i kudside, verdi ki þöyle haber:
(Hiç bir þey yaratmazdým, sen olmasaydýn eðer.)

Âdem aleyhisselam yaratýlmadan önce,
Yeryüzünde cinniler yaþýyordu sadece.

Sonra, aralarýnda çýkýnca kin ve haset,
Kavga, cidal yaptýlar, kan döküldü nihayet.

Hak teâlâ o zaman, gökteki meleklerden,
Müteþekkil bir ordu gönderdi yere hemen.

Onlarýn baþýna da, Ýblis’i kýldý serdar.
Zira henüz Allah’a olmamýþtý isyankâr.

Adý, Azazil olup, hepsinden alim idi.
O ordunun baþýnda, göklerden yere indi.

Cinleri, yeryüzünden adalara, daðlara,
Sürerek, kendileri yerleþti oralara.

Böylece meleklerin bir kýsmý, yeryüzüne,
Yerleþip, emirleri Azazil oldu yine.

Hem göklerin, hem yerin oldu idarecisi.
Cennet hazinesinin, hem o idi bekçisi.

O, bazan yeryüzünde, bazý kere göklerde,
Ýbadet ediyordu istediði her yerde.

Kýrk bin sene yapmýþtý, Cennetlerde bekçilik.
Yaptý seksen bin yýl da, meleklere emirlik.

Onlara, otuz bin yýl, yaptý vâz-ü nasihat.
Arþ-ý âlâ altýnda, on bin yýl yaptý taat.

Allah, Âdem Nebi’yi yaratmak dileyince,
Ve bundan, melekleri haberdar eyleyince,

Dediler ki: (Ya Rabbi, sana hamd ediyoruz.
Ve seni tesbih edip, her an zikrediyoruz.

Yerde fesat çýkarýp ve kan dökecek olan,
Kimseleri, ne için yaratacaksýn el'an?)

Hak teâlâ buyurdu: (Ey benim meleklerim!
Sizin bilmediðiniz þeyleri ben bilirim.

Siz, yalnýz bakarsýnýz onlarýn iþlerine.
Bense, nazar ederim kalb ve niyetlerine.

Siz, masum olsanýz da günahtan her ne kadar,
Onlar, günah iþleyip, sonra piþman olurlar.

Sizin bu halinizi sevsem dahi bir nice,
Affý da çok severim kulum tövbe edince.

Bana yaklaþanlara, daha çok yaklaþýrým.
Benden uzaklaþaný, bana yaklaþtýrýrým.

Ben, zelil olanlarý, ederim tekrar aziz.
Benim bildiklerimi, bilmezsiniz ama siz.)

Gerçi bunu sormakta, meleklerin niyeti,
Sadece öðrenmekti o iþteki hikmeti.

Yine de, (Bu suali, niçin sorduk?) diyerek,
Ýstiðfar eylediler, Ona boyun bükerek.

Dediler ki: (Ya Rabbi, seni tenzih ederiz.
Senin öðrettiðinden gayri þey bilmeyiz biz.

Ey Rabbimiz, muhakkak, sen her þeyi bilensin.
Ve her bir yaptýðýnýn, hikmeti vardýr senin.)

Melekler, aczlerini böyle edip itiraf,
Kürsi'yi, yedi sene, ettiler her gün tavaf.