Vakta ki Lût peygamber, geldi Sedum þehrine,
Çýktý o havalinin, yüksekçe bir yerine.

Oradan, insanlara seslendi ki: (Ey kavmim!
Ben size, Rabbimizden gelen bir peygamberim.

Sizi çaðýrýyorum, tek olan bir Allah'a.
Zira Allah’tan baþka, bir ilah yoktur daha.

Taptýðýnýz bu putlar, deðildir mabud-u hak.
Yalnýz tek Allah vardýr, ibadete müstehak.

Bu putlarý býrakýp, Ona edin ibadet.
Yoksa, hep yanarsýnýz ateþte ilel-ebet.

Sizden önce, kimsenin yapmadýðý þu çirkin,
Ve iðrenç fiili de, iþlemekten vazgeçin!

Eðer Hak teâlâya, ibadet ederseniz,
Ve o çirkin günahtan, hemen vazgeçerseniz,

Huzurlu olursunuz, dünya ve ahirette.
Yoksa, hep kalýrsýnýz ebedi felakette.

Buna karþý, sizden bir ücret istemiyorum.
Mükâfatýný ancak, Rabbimden bekliyorum.)

Lût aleyhisselamý, dinledi Sedumlular.
Ve lakin inanmayýp, hemen yalanladýlar.

Kral dahi duyunca, onun bu tebliðini,
(Onu bana getirin!) diye verdi emrini.

Lût aleyhisselamý, götürdüler saraya.
Sordu kral: (Sen kimsin, niçin geldin buraya?)

Buyurdu ki: (Adým Lût, Rabbin peygamberiyim.
Sizi, Onun dinine tebliðle görevliyim.

Eðer bu sapýklýktan dönmezseniz geriye,
Müstehak olursunuz, azab-ý ilahiye.)

Bu sözlerden, krala, geldi korku ve heybet.
Dedi ki: (Kavmime de, git bunlarý teblið et.

Ben dahi, bu milletin içinden bir kimseyim.
Onlar kabul ederse, ben de kabul edeyim.)

Lût peygamber ayrýlýp, kavmine geldi tekrar.
Allah'ýn birliðini, teblið etti aþikâr.

Onlar inanmayarak, dediler: (Öyle ise,
Bunun isbatý için, mucize göster bize.

Eðer sen bu davanda sadýksan hakikaten,
Mesela yaðmur yaðdýr, havada bulut yokken.)

Lût Nebi dua etti Allahü teâlâya.
Ve iþaret eyledi, bir eliyle semaya.

Bir zerre bulut yokken o anda gök yüzünde,
Birden yaðmur boþandý, halkýn gözü önünde.

O azgýn Sedumlular, gördü bu mucizeyi.
Lakin yalanladýlar, yine de Lût Nebi’yi.

Ýntikam almak için, hatta bu Peygamberden,
Toplanýp, þu karara vardýlar o gün hemen:

(Onun koyunlarýný, takibata alalým.
Otlu olan yerlerde, asla otlatmayalým.)

Baþka bir dað vardý ki, þehrin kenar yerinde,
Tek bir ot bitmez idi, yýllarca üzerinde.

Onun koyunlarýný, o daða sürerlerdi.
Çýkmasýnlar diye de, hususi beklerlerdi.

Lût Nebi, dua etti Allahü teâlâya.
Bir anda döndü o dað, bol otlu bir mer'aya.

Hem de Sedum kavminin koyunlarý, o daðdan,
Otlasa, ölürlerdi çok geçmeden aradan.