Lût Peygamber, kavmini, usanmadan, yýlmadan,
Allah'ýn birliðine, çaðýrýrdý durmadan.

Lakin o insafsýzlar, inkâr ederdi yine.
Hatta taþ atarlardý, mübarek bedenine.

Fakat korurdu onu, Allah'ýn himayesi.
Etmezdi hiç isabet, zira tek bir tanesi.

Onlar taþ atsa bile, o ederdi nasihat.
Ve bunda, elli sene eyledi sabýr, sebat.

Lakin o nasipsizler, yine inanmadýlar.
Hatta öldürmek için, bir gün karar aldýlar.

Bildirdi bu hususu, Allah bu Nebi'sine.
Bir daða gitmesini, emretti kendisine.

Vakta ki geldi ona, böyle emr-i ilahi,
Þehirden ayrýlarak, daða gitti o dahi.

Kavminden yedi kiþi, gittiðini fark edip,
Arkasýna düþtüler, izini takib edip.

O ise, uzun zaman yürüyüp yorulmuþtu.
Ve bir taþýn üstüne, uzanýp uyumuþtu.

Gelip onu buldular, takib neticesinde.
Gördüler ki uyuyor, bir taþýn üzerinde.

Öldüreceklerdi ki kendisini uyurken,
O an dikkatlerini, bir husus çekti birden.

Zira fark ettiler ki, hayret ile þu hali,
Yattýðý taþ, yumuþak, sanki sünger misali.

Hatta çukurlaþmýþtý, yattýðý yer tamamen.
Onlar bunu görünce, iman ettiler hemen.

Lût Peygamber oradan, kavmine döndü yine.
Devam etti onlara, hak yolu tebliðine.

Kavminden bir kimsenin, bir gün oðlu kayboldu.
Pek çok aradýysa da, lakin bulamýyordu.

Çaresizlik içinde, geldi Lût Peygambere.
Dedi ki: (Benim oðlum, kayboldu birden bire.

Her yerde arýyorum, lakin bulamýyorum.
Ayrýlýðýna ise, hiç dayanamýyorum.

Sen, gerçekten Allah'ýn peygamberiysen eðer,
Oðlumun bulunduðu yeri bana haber ver.)

Lût Nebi, bir an için, kapayýp gözlerini,
Gördü ve haber verdi, o çocuðun yerini.

Çok geçmeden oðlu da, çýka geldi o yerden.
O bunu da görünce, imana geldi hemen.

Lût Nebi, kavmi için eyledi bunca gayret.
Onlarý, elli sene imana etti davet.

Ve lakin o nasipsiz Sedum ahalisinden,
Sadece sekiz kiþi, inandý içlerinden.

Ýki de kýzý vardý kendisine inanan.
Kendi hanýmý bile, etmedi ona iman.

Elli sene içinde, o kadar etti gayret.
Ýnanan, on kiþiyi geçmemiþti nihayet.

Kâfirler, kendisine hem inanmýyorlardý.
Hem de küçümsiyerek, alay ediyorlardý.

Sonunda, ufak taþlar ve kumlar geldi dile.
Dediler: (Ey Peygamber, Rabbinden þunu dile:

Bizi, ateþ haline getirsin de Rabbimiz,
Hepsini teker teker, yakalým her birimiz.)

O da Hak teâlâya, eyledi þöyle niyaz;
(Beni ve ailemi, bunlardan eyle halas.)