Lût Nebi’nin evini, sararak o kâfirler,
Dediler: (O gençleri, çabuk getir bize ver!)

O, buna çok üzülüp, buyurdu ki: (Ey kavmim!
Allah'tan korkun, bunlar, misafirimdir benim.

Beni, bunlara karþý rezil etmeyin þu an.
Yok mudur içinizde, aklý baþýnda olan?)

Lakin o inatçýlar, gelmediler insafa.
Dediler ki: (Biz sana, demiþtik ya son defa,

Bizim iþlerimize, bir þey demeyecektin.
Evine, hiç misafir kabul etmeyecektin!

Getirip teslim et ki, bize o üç kiþiyi,
Yapalým biz onlara, istediðimiz iþi.)

Onlara, ne kadar çok ettiyse de nasihat,
Kapýda toplanan halk, daðýlmýyordu fakat.

Ýyice darlýk geldi, Lût Nebi'nin kalbine,
Þöyle niyaz eyledi, sonra kendi kendine:

(Size yetecek kadar keþke güçlü olsaydým.
Yahut saðlam bir kale bulup da sýðýnsaydým.)

Cebrail iþitince, bu dua ve haceti,
Dedi ki: (Ýþte onun, dördüncü þehadeti.)

Hakikati bildirip, dedi ki: (Elbette biz,
Hak teâlâ katýndan, gelen habercileriz.

Üzülme, onlar sana yapamazlar bir zarar.
Bu kavmin üzerinde, azab-ý ilahi var.

Sýrf sana ve ehline, bundan kurtuluþ vardýr.
Senin hanýmýn bile, helak olanlardandýr.

Sen þimdi aç kapýyý, sonra çekil geriye.
Hiç korkma, o kâfirler girsinler içeriye.)

Lût Peygamber, kapýyý açtý ve çýktý geri.
O azgýn çapulcular, daldýlar hep içeri.

Ve lakin kanadýyla, Cibril, o kâfirlere,
Vurunca, her birisi, kör oldu birdenbire.

Þaþkýn þaþkýn geriye kaçarken dediler ki:
(Evine, sihirbazlar getirmiþ Lût meðer ki.)

Kalbleri mühürlenmiþ, o azgýn ve sapýklar,
Ýnanmak nimetinden, yine mahrum kaldýlar.

Sonra Cibril dedi ki o gece Lût Nebi'ye:
(Ehlinle çýkýp gidin, hiç bakmayýn geriye.)

Onlar çýkýp gidince, Sedum vilayetinden,
Ateþte piþmiþ taþlar, yaðdý gök cihetinden.

Her taþta, bir kâfirin ismi nakþedilmiþti.
Ve her taþ, sahibini bulup helak etmiþti.

Sonra Cibril, o þehri takarak kanadýna,
Çýkardý bir lahzada, topyekün gök katýna.

Sonra da ters çevirip, havada birden bire,
Koca þehri, yüksekten, kuvvetle çarptý yere.

Gadab-ý ilahinin, niþanesi olarak,
Þehri, yerin dibine geçirdi cenâb-ý Hak.

Açýlan o çukura, sonradan pis kokulu,
Siyah sular dolarak, Lût gölü hasýl oldu.

Yaþamadýðý için, hiç bir canlý içinde,
Ölü deniz olarak, meþhurdur halk içinde.

Allah ve Peygambere karþý gelen bu kavmin,
Çok çirkin bir günahý iþledikleri için,

Gadab-ý ilahiye, uðradýðýna dair,
Bu göl, mahþere kadar, apaçýk bir delildir.