Yakub aleyhisselam, dayýsýnýn evinde,
Kalarak, uzun müddet bulundu hizmetinde.

Ve onun kýzý ile evlenerek sonradan,
Yusuf aleyhisselam doðdu bu hanýmýndan.

Bu oðlunun dünyaya teþrif ettiði sene,
Peygamber gönderildi Ken'an ahalisine.

Ve ona, Hak teâlâ gönderdi ki þu vahyi:
(Ýman ve ibadete davet et ahaliyi!)

Yakub aleyhisselam, bu vahyi alýr almaz,
Bunu, dayýsýna da ayný gün eyledi arz.

Teþekkürler ederek iyilikleri için,
Ve Ken'ana gitmeye, istedi ondan izin.

O dedi ki: (Ey Yakub, madem ki böyledir hal,
Ailenle birlikte, revan ol yola derhal.

Seninle uzun müddet yapmýþtýk arkadaþlýk.
Görmedim senden asla bir kötülük, fenalýk.)

Beþyüz koyun ve sýðýr, bir o kadar katýr, at,
Vererek, uðurladý onlarý kendi bizzat.

Vakta ki yaklaþtýlar onlar Ken'an iline,
Melekler müjde verdi, bunu birbirlerine.

Lakin Ýys, bilmiyordu iç yüzünü bu iþin.
Dedi ki: (Ben layýktým peygamber olmak için.)

Dörtyüz kiþi toplayýp, kurdu kötü bir niyet.
Onu öldürmek için, yola çýktý pür hiddet.

Yakub Nebi, birini elçi gönderip Ýys'e,
Buyurdu ki: (Git ondan, bir haber getir bize.)

O gidip gördü Ýys'in o kötü niyetini.
Ve gelip arz eyledi hiddetle geldiðini.

Bu sefer de oðlunu çaðýrýp huzuruna,
Buyurdu ki: (Þimdi de, sen git Ýys'in yanýna.

Ona de ki: Babamýn, size selamlarý var.
Diyor ki, sor bakalým, o niçin böyle yapar?

Biz, seninle kardeþiz her þeyden daha önce.
Aldýn bütün malýmý pederimiz ölünce.

Sen, benim helakimi istedin haddi aþýp.
Ben, evimi terk ettim yanýndan uzaklaþýp.

Þimdi ise peygamber eyledi beni Allah.
Bana inanýr isen, bulursun ancak felah.)

Oðlu peki dedi ve giderek amcasýna,
Ne tembih etti ise, söyledi aynen ona.

Lakin Ýys, bunu dahi kabul eylemeyince,
Yakub aleyhisselam dua etti bir nice.

Dedi ki: (Ya ilahi, beni ve müminleri,
Kardeþimden gelecek zarardan eyle beri.)

Peygamberlik þefkat ve merhameti içinde,
Ýmana gelmesini istiyordu Ýys'in de.

Az sonra iki taraf, birden karþýlaþtýlar.
Ýys ile Yakub Nebi az ileri çýktýlar.

Teke tek mücadele baþladý birden bire.
Ýys'i, Yakub Peygamber kaldýrýp vurdu yere.

Daha sonra göðsünün üstüne oturarak,
Buyurdu ki: (Gördün mü, ne yaptý cenâb-ý Hak?)

Ýys özür dileyerek, aðladý göz yaþiyle.
O da kalkýp, hemence sarýldý kardeþiyle.

Ýys dedi: (Affet beni, bildim ki Hak teâlâ,
Seni Peygamber yapýp, eyledi benden a’lâ.)

Yakub Peygamber dahi, buyurdu: (Ey kardeþim!
Benim de, þimdi ancak huzura erdi içim.)