Ýnanmadýklarýna gayet piþman olarak,
Yaþlý, salih bir zata geldiler aðlayarak.

Dediler: (Görüyorsun baþýmýza geleni.
Biz yapmaya hazýrýz her türlü tavsiyeni.)

Dedi ki: (O felaket gelmedi henüz daha.
Þu tepeye çýkarak, tövbe edin Allah’a.

Birbirleriniz ile helallaþýn topyekün.
Yunus’un Rabbi için kurbanlar kesin bugün.

Yalvararak deyin ki, ey Yunus’un ilahý!
Kaldýr üzerimizden bu azab ve belayý,

Çünkü biz piþman olduk cümle kusurumuza.
Gönülden iman ettik hem sana, hem Yunus’a.

Ondan öðreneceðiz bize emirlerini.
Ve tatbik edeceðiz harfiyyen her birini.)

Onlar, bu ihtiyarýn uyup tavsiyesine,
Çýktýlar yüzbin kiþi o tövbe tepesine.

Yüzlerce kurban kesip, edince böyle dua,
Kaldýrdý üstlerinden azabý Hak teâlâ.

Sevinip, evlerine döndüler hepsi tekrar,
Hemen Yunus Nebi’yi aramaya çýktýlar.

Allah’ýn Peygamberi, Yunus aleyhisselam,
Þehirden ayrýlalý olmuþtu kýrk gün tamam.

Ne olup bittiðini öðrenmek maksadiyle,
Teþrif etti o þehrin yakýnýnda bir yere.

Hiç azap alameti görmeyip, etti hayret.
Anladý ki, rahmete tebdil olmuþ o afet.

Düþündü ki, þehire girersem þimdi eðer,
Kavmim, yalancýlýkla beni itham ederler.

Yine mazhar olmadan bir emr-i ilahiye,
Þehire hiç girmeden, dönüverdi geriye.

Acele uzaklaþýp, daðlar tepeler aþtý.
Nihayet Dicle nehri kýyýsýna ulaþtý.

Bir gemiye bindi ki, doluydu yolcu ile.
Gemi hareket edip, seyretti ileriye.

Lakin durdu az sonra aniden gemileri.
Hiç kýmýldamýyordu ne ileri, ne geri.

Dediler: (Aramýzda suçlu biri olacak.
Yoksa bir sebep yokken gemi niçin duracak?)

Bir âdet var idi ki eskiden o yerlerde,
Kur’a atarlar idi böyle hadiselerde.

Kur’a kime çýkarsa, suçlu diye tutarak,
Denize atarlardý, onu ceza olarak.

Âdetleri gereði yaptýlar böyle yine.
Ve lakin kur’a çýktý Yunus Nebi ismine.

Görünce neticeyi Yunus Peygamber dahi,
Düþündü ki, bu bana, bir ikâz-ý ilahi.

Bakarak þaþkýn halde bekleþen ahaliye,
Dedi: (Aradýðýnýz asi kul, benim!) diye.

Onlar, (Bu zat köleye benzemiyor) dediler.
O kur’ayý, bir kere daha yenilediler.

Lakin bu sefer dahi çýktý onun ismine.
Dediler: (Bu da yanlýþ, tekrar edelim yine.)

Üçüncü defada da etti ona isabet.
Dediler: (Öyle ise, bu iþte var bir hikmet.

Çok salih bir kimseye benzese de bu kiþi,
Demek ki, Hak katýnda var kusurlu bir iþi.)

Âdetleri veçhile tuttular onu yine.
Suçlu diye, attýlar hemen suyun içine.