Gönül Sultanları.com >  Peygamberler > Ýsa aleyhisselam > Peygamber olmasý
Peygamber olmasý
Ýsa aleyhisselam bu dünyaya gelince,
Gökte, büyük bir yýldýz doðmuþ idi o gece.

Ýran þahý, sorunca kâhinlerden bu iþi,
Dediler ki: (Doðmuþtur bugün büyük bir kiþi.)

Þah, onlardan aldýðý bu cevap üzerine,
Elçiler irsal etti dünyanýn her yerine.

Dedi ki: (Öðreniniz onun kim olduðunu.
Hediyeler vererek görün de gelin onu.)

Onlardan bir kýsmý da, geldi Þam diyarýna.
Sordular bu çocuðu devrin hükümdarýna.

O dedi: (Beyt-i Lahm'da, geçen gün doðdu biri.
Doðar doðmaz görüldü fevkalade halleri.)

Ve bir adamýný da yanlarýna katarak,
Gönderdi Beyt-i Lahm’a, kötü plan kurarak.

Zira tembih etti ki adamýna gizliden,
(Elçiler ayrýlýnca, çocuðu öldür hemen.)

Ve lakin annesine, gaibten bir münadi,
Hak teâlâ katýndan bu iþi haber verdi.

Hazret-i Meryem dahi, bu ihbar üzerine,
Oðlunu kucaklayýp, gitti Mýsýr iline.

Orada, oniki yýl kalarak en nihayet,
Oðlu ile beraber, Kudüs’e etti avdet.

Ýsa aleyhisselam çocuk yaþýnda bile,
Halk içinde tanýndý çok üstün halleriyle.

Sonra, otuz yaþýna vasýl olunca dahi,
Peygamberlik verilip, geldi vahy-i ilahi.

Bu vahyi alýr almaz, baþladý tebliðine.
Çaðýrdý insanlarý Allah’ýn hak dinine.

Lakin beni Ýsrail ona inanmadýlar.
Bir çoðu inat edip, dalalette kaldýlar.

Bazýsý daha azýp, (Ýsa ilahtýr) diye,
Ýsnatta bulundular hatta Ýsa Nebi'ye.

Ýsa Peygamber dahi iþitince bunlarý,
Bu bozuk itikattan ikâz etti onlarý.

Buyurdu: (Ey insanlar, hem benim, hem sizlerin,
Rabbi olan Allah’a inanýp, kulluk edin.

Benim, ilahlýk ile alakam yoktur asla.
Beni de, sizin gibi yarattý Hak teâlâ.

Bu, Allah’a þirktir ki, gayet fena bir iþtir.
Cezasý, ahirette ebediyen ateþtir.)

Lakin beni Ýsrail, yine inanmadýlar.
O nasihat ettikçe, daha fazla azdýlar.

Girmedikleri gibi getirdiði hak dine,
Hem de mani oldular onun bu tebliðine.

Hatta o insafsýzlar, gidip daha ileri,
Öldürmek istediler bu büyük Peygamberi.

Ýsa Nebi, giderek halis Müslümanlara,
Oniki kiþi seçip, buyurdu ki onlara:

(Allah’ýn bu dinini tebliðde ey müminler!
Ýçinizde hanginiz bana hep yardým eder?)

Dediler: (Ey Allah’ýn Resulü, biz hepimiz,
Bu dini yayman için, sana yardým ederiz.

Biz, senin emrindeyiz bütün varlýðýmýzla.
Hiçbir fedakârlýktan çekinmeyiz biz asla.

Zira biz, iman ettik sana ve Rabbimize.
Bu dine hizmet etmek, büyük þereftir bize.

Bu yolda, gerekirse cihad edip vallahi,
Veririz seve seve canlarýmýzý dahi.)

www.gonulsultanlari.com