Yeþil, ipek bir örtü üstünde uyuyordu.
Ve etrafa, misk gibi koku yayýlýyordu.

Öyle bir muhabbetle doldu ki kalbim Ona,
Gönlüm razý olmadý Onu uyandýrmaya.

Elimi göðsü üzre koydum, uyanýverdi.
Ve hemen bana baktý ve tebessüm eyledi.

Annesi, bunu bana vermez düþüncesiyle,
Acele kucaðýma aldým bir sevinç ile.

Dedesi bana bakýp, dedi: (Müjdeler olsun!
Senin gibi nimete kavuþmadý bir hatun.)

Amine hatun dahi dedi ki: (Üç gün önce,
Gaibden, kulaðýma nida geldi þöylece.

Dedi: Senin oðluna, Beni Sa’dden bir hatun,
Süt verir ki, soyu da Ebu Züveyb’dir onun.)

O böyle söyleyince, dedim: (Doðru efendim!
Ben de Beni Sa’dden ve Ebu Züveyb’denim.

Rüyada bildirildi bu nimet bana önce.
O rüya gerçek oldu þimdi sizi görünce.)

Sonra veda eyleyip, ayrýldým o haneden.
Sevinç ile zevcimin yanýna geldim hemen.

O da, kucaðýmdaki o Nur’u gördüðünde,
Dedi: (Böyle güzel yüz, görmedim ben ömrümde.)

Halime Hatun ile zevci Haris, o zaman,
O Serverle birlikte oldular yola revan.

Ne zaman ki Mekke’den onlar yola çýktýlar,
Onun bereketini görmeye baþladýlar.

Mesela o mecalsiz ve zayýf merkep, o an,
Onun bereketiyle kesildi bir küheylan.

Geldikleri kafile, onlardan hayli önce,
Yola çýkýp, mesafe almýþ iken bir nice,

Biraz sonra yetiþip, hem de geçti o halký.
Çünkü o taþýyordu Server-i kâinatý.

Ýdrakindeymiþ gibi bu nimetin o hatta,
Sevinçten raks ederek gidiyordu adeta.

Bana, bazý kadýnlar gelir ve derlerdi ki:
(Senin bu merkebine ne gibi hâl oldu ki,

Giderken zayýf olup, kalmýþtý en geride.
Þimdiyse hepimizi býraktý gerilerde.)

Baþka bereketler de olunca bizde vaki,
Onlar da anladýlar nihayet hakikati.

Dediler: (Kavuþtuðun bu nimet, bu bereket,
Bu çocuk sayesinde geliyor size elbet.)

Halime Hatun der ki: (O günden itibaren,
Artýk bolluk içinde yaþar olduk tamamen.

Bir devemiz vardý ki, gayet zayýf, çelimsiz.
Hiç süt alamýyorduk o deveden önce biz.

Ayný deve, o kadar süt verirdi ki sonra,
Kaplarým taþardý da, verirdim komþulara.

Kuraklýk olmuþ idi bir ara beldemizde.
Mutazarrýr olmuþtu bundan kabilemiz de.

Ýnsanlar, o Serveri yanlarýna alarak,
Yaðmur duasý için çýktýlar bilcümle halk.

Öyle yaðmur yaðdý ki, o Server hürmetine,
Kavuþtu köy halký da, Onun bereketine.