Mekkeliler ekseri ticaret yaparlardý.
Çoðu halk, geçimini bu yol ile saðlardý.

O Serverin amcasý Ebu Talip de hatta,
Yine ticaret ile uðraþýrdý orada.

Resulullah yirmibeþ yaþýna geldiðinde,
Yoktu Ebu Talib’in fazla malý elinde.

Geçim sýkýntýsýndan kederliydi ve üzgün.
Bu halde o Serverin yanýna geldi bir gün.

Dedi ki: (Ey yeðenim, bu fakirlik, bizi de,
Sarstý ve býrakmadý hiçbir þey elimizde.

Hatice binti Hüveylid, öyle zannederim ki,
Bir ticaret kervaný gönderir Þam’a belki.

Bu iþe, senin gibi temiz, emin, vefakâr,
Birisini arýyor olmalý bu aralar.

Hatice hatun ile gidip de bir konuþsak.
Seni, baþkalarýna tercih eder muhakkak.)

O esnada Atike binti Abdülmuttalip,
Evlerine gelerek, dedi: (Ya Eba Talip!

Muhammed’in tezevvüc zamaný geldi artýk.
Bu iþin çaresine bakmalý bir aralýk.)

Ebu Talip dedi ki: (Ben de bu fikirdeyim.
Gece gündüz zihnimde bunu düþünmekteyim.

Lakin maddi bakýmdan, þimdi dardýr elimiz.
Bu iþi yapmak için, yok baþka gelirimiz.)

Atike arz etti ki: (Bir çare düþünürüm.
Münasip görür isen, ben gider görüþürüm.

Hatice, Þam’a giden ticaret kervanýna,
Bir kiþi arýyormuþ, haber salmýþ her yana.

Ben gidip söyleyeyim bu iþi Hatice’ye.
Böylece kavuþulur birkaç kuruþ akçeye.)

Evet, Hatice hatun, asil, temiz, mükerrem,
Hüsnü cemalde eþsiz bir hanýmdý, duldu hem.

Güzel olduðu kadar, çoktu malý, serveti.
Çoktu ayný zamanda ilim, edep, iffeti.

Bu yüzden raðbet eden pek çoktu kendisine.
Lakin o, hiç kimseyi kabul etmezdi yine.

Çünkü rüya görmüþtü o günlerde o bizzat,
Bu yüzden hiç kimseye etmiyordu iltifat.

O gece, rüyasýnda görünmüþtü ki ona:
(Ay), gökten yere inip, giriverdi koynuna.

Ay’ýn o parlak nuru, sonra da koltuðundan,
Çýkýp, bütün âlemi aydýnlatmýþtý o an.

Hemen akrabasýndan Varaka bin Nevfel’e,
Gidip rica etti ki: (Tabir et bunu hele.)

Amcasýnýn oðluydu bu Varaka bin Nevfel.
Hýristiyandý fakat, bilgiliydi mükemmel.

Dedi ki: (Ey Hatice, bu, çok büyük müjdedir.
Ahir zaman Nebisi þimdi içimizdedir.

O Resul, alýr seni kendi helallýðýna.
Ve senin zamanýnda, ilk vahiy gelir Ona.

O Peygamber, Kureyþ’ten, beni Haþim’den olur.
Hak dininin nurlarý, bu âlemi doldurur.

O Resul’ün dinine, ilk giren sen olursun.
Bu, çok büyük bir nimet, sana müjdeler olsun.)