Sevgili Peygamberin yümn-ü bereketiyle,
Kârlý bir alýþveriþ yapýldý böylelikle.

Öyle büyük kazançla dönüldü ki seferden.
Bundan daha fazlasý olmamýþtý evvelden.

Kervan Meruzzahran’a geldiðinde, Meysere,
Müjde götürmesini arz etti o Servere.

Onun bu teklifini O kabul buyurarak,
Süratle ilerledi kervandan ayrýlarak.

Hak teâlâ, üç günlük uzun mesafeleri,
Kýsaltýp, bir saatta götürdü o Serveri.

Kervanýn dönme vakti yaklaþýnca Mekke’ye,
Bir heyecan gelmiþti Hazret-i Hatice’ye.

Hizmetçileri ile, sarayýn üzerinden,
Kervanýn gelmesini beklerdi her gün hemen.

Nefise hatun der ki: (Ben bir gün, Hatice’nin,
Evine gitmiþ idim, ziyaret etmek için.

Yine hizmetçilerle, üzerinde sarayýn,
Merakla dönmesini bekliyordu kervanýn.

Ansýzýn bir develi gördü ufuk yerinde.
Bir de bulut belirdi baþýnýn üzerinde.

Birer kuþ suretinde ayrýca iki melek,
Gölge yapýyorlardý Ona kanat gererek.

Ve mübarek alnýnda bulunan Nur-u Nebi,
Gelirken, uzaklardan parlýyordu (Ay) gibi.

Çok sevindi Hatice Onu gördüðü zaman.
Lakin bu sevincini saklýyordu onlardan.

Gerçi anlamýþ idi, Onun kim olduðunu.
Ve lakin bilmezlikten gelerekten o bunu,

Dedi ki: (Bir develi görünür þuracýkta.
Gelen kim olabilir acaba bu sýcakta?)

Hizmetçiler dedi ki: (Bu gelen Muhammed’dir.)
Dedi: (Zannetmiyorum, zira tek gelmektedir.)

Dediler: (Ey Hatice, gizlenemez muhabbet.
Siz de bilirsiniz ki, bu gelen Odur elbet.

Yüzünüzün sevinci, bunu izhar ediyor.
Gözlerinizin içi, bu gelen, Odur diyor.

Sen ise, sevincini saklýyorsun bizlerden.
Ve lakin misk kokusu gizlenemez ne etsen.)

Geldi sonra o Server Hatice’nin evine.
Ve müjde mektubunu iletti kendisine.

Hatice hatun hemen okudu o müjdeyi.
Ve Ona baðýþladý o ziynetli deveyi.

Cevabi mektubunu yazarak verdi Ona.
O Server geri dönüp, vasýl oldu kervana.

Bir nice günden sonra, asýl kervan velhasýl,
Nihayet selametle Mekke’ye oldu vasýl.

Meysere, o Serverin üstün hasletlerini,
Kuþlarýn kendisine gölge ettiklerini,

Hazret-i Hatice’ye anlattý hem de içten.
O ise dinledikçe aðlýyordu sevinçten.

Halini gizleyerek dedi ki Meysere'ye:
(Anlatma bu þeyleri benden gayri kimseye.)

Korkusu þu idi ki: Þayi olursa eðer,
Duyanlar, kýzlarýný Ona vermek isterler.

Halbuki bu þerefe, o ermek istiyordu.
Hakikaten bu devlet ona müyesser oldu.