Hatice validemiz, Resul’le niþanlýyken,
Þöyle haber gönderdi o Servere gizliden:

(Etraftan diyorlar ki: Sen bu zenginliðinle,
Nasýl evleniyorsun öyle fakir biriyle?

Bu dedikodularý bertaraf etmek için,
Bizim eve, az bir þey çeyiz gönderir misin?

Ben, o gelen þeyleri, çoðaltýp bendekiyle,
Herkese gösteririm senden gelen mal diye.)

Allah’ýn Sevgilisi alýnca bu haberi,
Ýnsanlýk icabiyle mahzun oldu kalbleri.

Zira göndermek için hazret-i Hatice’ye,
Hiç de malik deðildi az bir mal ve akçeye.

Kimden ödünç alayým diye düþünür iken,
Hatýrýna, hazret-i Ebu Bekr geldi birden.

Ve onun dükkanýna yürüdü bir an önce.
Kapýda karþýladý, o Resul’ü görünce.

Dedi: (Sevgili dostum, bir þey mi üzdü sizi?
Düþünceli görürüm zira hazretinizi.)

Buyurdu: (Ya Eba bekr, bugün ben Hatice’ye,
Göndermem gerekiyor bir þeyler çeyiz diye.)

O dedi: (Bu iþ kolay, niçin üzülüyorsun?
Benim ne malým varsa, yoluna feda olsun.

Az önce haber aldým, bir kervaným gelecek.
Þam’a göndermiþ idim, þimdi þehre girecek.

Hepsi yetmiþ devedir, yüklüdür çok mal ile.
O kervan sizin olsun, bilcümle emvaliyle.

Kervaný, Hatice’ye gönder çeyiz olarak.
Yeter ki kalbinize toz konmasýn en ufak.)

O dediði kervan da, þehire girdi o an.
Dedi: (Bakýn göründü, geliyor iþte kervan.)

Hazret-i Ebu Bekir durdurdu kervanýný.
Ýpekli kumaþlarla donattý her yanýný.

Ve görmeleri için bunu insanlarýn da,
Dolaþtýrdý kervaný Mekke sokaklarýnda.

Mekke halký görünce, yetmiþ yüklü deveyi,
Dediler: (Hiç görmedik böyle çok hediyeyi.)

Ateþ düþtü kalbine Onu kýskananlarýn.
Ve eridi içleri kötü fesatçýlarýn.

Hatice validemiz, yirmibeþ yýl, berdevam,
O Servere hizmette, gösterdi çok ihtimam.

Mesela Resulullah üzülseydi bir þeye,
Eve gelip söylerdi hazret-i Hatice’ye.

Zira yoktu o günler gidecek baþka yeri.
Onun tesellisiyle rahatlardý kalbleri.

Derdi: (Ya Resulallah, üzülmesin hiç kalbin.
Ýtaat edecektir sonunda sana kavmin.)

O, Resul-i ekreme çok hizmet ettiðinden,
Allahü teâlâ da hoþnut oldu kendinden.

Peygamber efendimiz, ona bir gün dedi ki:
(Ey Hatice, Rabbimiz bana emreyledi ki:

Müjde ver Hatice’ye, de ki: Allah, Cennette,
Sana, beyaz inciden köþk verecek elbette.

Olmayacak orada sýkýntýsý, kederi.
Artacak ebediyen hem dahi nimetleri.)