Gönül Sultanları.com >  Peygamber Efendimiz > Gençliði ve Evlenmesi > Kâbe’de hakemlik
Kâbe’de hakemlik
Peygamber efendimiz, yaþý otuzbeþ iken,
Henüz Peygamberliði teblið edilmemiþken,

Kâbe-i þerife’nin tamiri sýrasýnda,
Bir hakemlik yapmýþtý kavimler arasýnda.

Þöyle ki, zaman ile yaðan yaðmur ve selden,
Kâbe’nin duvarlarý yýpranmýþtý tamamen.

Ayrýca, o yýllarda çýkan büyük bir yangýn,
Ýle tahrib olmuþtu her yaný Beytullah’ýn.

Kâbe’yi, bu halinden kurtarmak için dahi,
Yýkýp, yeniden yapmak istiyordu ahali.

Kureyþ kabileleri bir yerde toplanarak,
Konuþup, bu fikirde eylediler ittifak.

Hazret-i Ýbrahim’in temellerine kadar,
Duvarlarý yýkmaya, verdiler hepsi karar.

Yýkým iþi bitince, baþladýlar örmeye.
Ve dört yandan duvarlar baþladý yükselmeye.

Dört kabile vardý ki, en meþhur o zamanlar,
Her biri, bir duvarý örmeye baþladýlar.

Bu iþin, çok büyük bir þerefi olduðunu,
Bilerek, bir hevesle yapýyorlardý bunu.

Ve lakin bir ihtilaf baþladý biraz sonra.
Tam (Hacer-ül esved)e gelmiþti çünkü sýra.

Onu, hangi kabile koyacaktý yerine?
Üstünlük gösterirdi herbiri diðerine.

Her kabile, (Bu þeref bize ait) diyordu.
Hiçbirisi bu iþten feragat etmiyordu.

Kavimler arasýnda çýktý bir anlaþmazlýk.
Münakaþa, kavgaya dönüþüyordu artýk.

Abdüddar oðullarý diyordu: (Eðer ki biz,
Buna nail olmazsak, muhakkak kan dökeriz.)

Çýkmak üzereydi ki bir kavga, tam o saat,
Huzeyfe bin Mugire adýnda yaþlý bir zat,

Çýkýp nida etti ki: (Ey Kureyþ kabilesi!)
Ýhtiyarýn sesine kulak verdi cümlesi.

Dedi ki: (Þu kapýdan ilk önce kim girerse,
Bu iþin halli için, hakem olsun o kimse.)

Kabul edip, merakla beklediler bu sefer.
Az sonra, o kapýdan teþrif etti o Server.

Baktýlar, doðruluðu ve mutlak eminliði,
En meþhur biri geldi, dediler: (Bu, pek iyi.)

Zira Resul-i ekrem, bi’setten daha evvel,
Emin olmasý ile tanýnmýþtý mükemmel.

Bu yüzden, kendisine (El Emin) deniyordu.
Ve herkes, her hususta Ona güveniyordu.

Gelince, vaziyeti anlatýp kendisine.
Dediler: (Hep razýyýz bunda senin sözüne.)

O Server (Peki!) deyip, bir yaygý buldurarak,
Ve hacer-ül esvedi üzerine koyarak,

Buyurdu: (Bu örtünün, þimdi dört bir ucundan,
Her kavimden bir kiþi, gelsin ve tutsun þu an.)

Hepsinden birer kiþi, gelip onu tuttular.
Bitmiþti o ihtilaf, hepsi de memnundular.

Taþýn konulacaðý yere gelinceye dek,
Taþý, o örtü ile kaldýrdýlar müþterek.

Sonra Resul-i ekrem taþý alýp kendisi,
Mahalline koyunca, memnun oldu cümlesi.

www.gonulsultanlari.com