Server-i kâinat’a gelince peygamberlik,
Hatice validemiz iman etti Ona ilk.

Resulün tebliðine, hiç tereddüt etmeden,
(Peki!) deyip, imanla þereflendi ilk hemen.

Abdest almasýný da, öðrenip Ondan bizzat,
Sonra namaz kýldýlar, birlikte iki rekat.

Hatice validemiz, Resulün her emrine,
(Peki!) deyip, severek getirirdi yerine.

Kâfirler alay edip, üzseydi Peygamberi,
Onun tesellisiyle, rahatlardý kalbleri.

Derdi: (Ya Resulallah, üzülmesin hiç kalbin.
Ýtaat edecektir sonunda sana kavmin.)

Ondan sonra, Resule önce iman eden zat,
Arkadaþý, hazret-i Ebu Bekir’dir bizzat.

O, bir rüya görmüþtü, yirmi sene önce tam.
Gökten dolunay inip, parçalandý tamamen.

Ve düþtü her parçasý bir evin üzerine.
Sonra hepsi birleþip, yükseldi göðe yine.

O sabah, heyecanla uyanýp çýktý evden.
Bir yahudi âlime anlattý bunu hemen.

O dedi: (Bu, karýþýk rüyadýr, tabir olmaz.)
Bu sefer Bahira’ya gitti ve eyledi arz.

O dedi ki: (Kureyþ’ten, bir Peygamber çýkacak.
Onun hidayet nuru, her yere yayýlacak.

Sen, Onun hayatýnda olacaksýn veziri.
Vefatýndan sonra da, olursun halifesi.)

Çok hayrette kalarak onun bu tabirine,
Yirmi sene, bunu hiç anlatmadý birine.

Vakta ki Resulullah teblið etti dinini,
Hatýrladý hemen o rahibin dediðini.

Koþup geldi Resulün huzuruna anýnda,
Dedi: (Bir þey iþittim, bugün senin hakkýnda.

Peygamber olduðunu, Kureyþ’e der imiþsin,
Bu yüzden koþup geldim, bunu anlamak için.

Lakin her Peygamberin Peygamber olduðuna,
Delili vardýr elbet, delilin nedir buna?)

Buyurdu ki: (Delilim þudur ki bunun için:
Sen, yirmi sene önce, bir rüya görmüþ idin.

Bir yahudi âlime, rüyaný eyledin arz.
O dedi: Bu, karýþýk rüyadýr, tabir olmaz.

Ayrýlýp gittin hemen ve buldun Bahira’yý.
Dedin ki: Tabir eyle gördüðüm þu rüyayý.

O dedi ki: Kureyþten, bir Peygamber çýkacak.
Hidayetinin nuru, her yere yayýlacak.

Sen, onun tabirine pek çok hayret eyledin.
Ve bunu, yirmi yýldýr kimseye söylemedin.)

Hazret-i Ebu Bekir, sevindi buna gayet.
Hemen can-ü gönülden getirdi bir þehadet.

Dedi: (Ya Resulallah, þehadet ederim ki,
Sen, Allah tarafýndan Resulsün elbette ki.

Senin Peygamberliðin elbet haktýr, doðrudur.
Nübüvvetinin nuru, bu cihaný doldurur.)

Böylelikle Ýslam’da, yetiþkin kimselerden,
Ýlk imana gelmekle, o oldu þereflenen.