Müþrikler anladý ki, Ebu Talip an be an,
Resul-i kibriyayý koruyor her zarardan.
Ümare nam bir genci, yanlarýna alarak,
Hemen Ebu Talib’in hanesine vararak,
Dediler: (Bu gördüðün, Ümare ibni Velid,
Mekke’deki gençlerin içinde tek bir yiðit.
Çok yakýþýklý olup, cemali pek güzeldir.
Hem dahi þair olup, ahlaký mükemmeldir.
Bunu sana verelim, bulunsun hep yanýnda.
Muhammedi bize ver, bunun karþýlýðýnda.
Kullan her hizmetinde, sen bu ibni Velid’i.
Biz alýp öldürelim, yeðenin Muhammed’i.)
Ebu Talip, bu söze hiddetlenip begayet,
Þöyle deyip, onlarý anýnda eyledi red:
(Önce siz, oðlunuzu verin ben öldüreyim.
Ondan sonra ben size yeðenimi vereyim.)
Bu cevap karþýsýnda þaþýran o kâfirler,
Gayet meyus bir halde, ona þöyle dediler:
(Bizim çocuklarýmýz, Onun yaptýðý gibi,
Yaparsa, sen onlarý al öldür pek tabii.)
Ebu Talip, onlara hiç yüz göstermeyerek,
Dedi: (Benim yeðenim, mübarek kiþidir pek.
Sizin çocuklarýnýz, toplansalar külliyen,
Yine benim yeðenim, üstündür herbirinden.
Demek ben, oðlunuzu alýp besleyeceðim.
Size, öldürmek için oðlumu vereceðim.
Bu teklif, ne mantýksýz, ne akýlsýzdýr cidden.
Bir diþi deve bile, uzaktýr böyle iþten.
Ýþ artýk çýðýrýndan çýkmýþtýr, madem öyle,
Yeðenim Muhammed’in, bilin ki bundan böyle,
Düþmaný her kim ise, ben onun düþmanýyým.
Yapýn ne isterseniz, Onu koruyacaðým.)
Müþrikler, bir hýþýmla kalktýlar yerlerinden.
Hepsi Ebu Talib’in ayrýldýlar evinden.
Ebu Talip, ayný gün, Haþim oðullarýný,
Toplayýp, haber verdi bunlarýn yaptýðýný.
O gün, Resulullaha yardým etmek babýnda,
Tam ittifak yapýldý akraba arasýnda.
Lakin bu ittifaka girmedi Ebu Leheb.
O, müþrikler yanýnda devamlý bulundu hep.
Ebu Talip dedi ki: (Ey yiðitler, hepiniz,
Yarýn, kýlýçlarýnýz belinizde geliniz.)
Ertesi gün, Resulü yanlarýna alarak,
Kâbe’ye yürüdüler, kimseden korkmayarak.
Beytullahýn yanýnda toplanmýþtý müþrikler.
Gelip, o kâfirlerin karþýsýna geçtiler.
Ebu Talip, gür sesle dedi: (Ýþittim ki siz,
Yeðenim Muhammed’i öldürecekmiþsiniz.
Bu ardýmdaki gençler, elleri kýlýçlarda.
Tek bir iþaretimi beklerler þu sýrada.
Onu öldürürseniz, o takdirde ben dahi,
Tek birinizi bile sað býrakmam vallahi.)
Müþrikler, bu sözlerden korkup dona kaldýlar.
Hiçbir cevap vermeden, oradan daðýldýlar.
|