Gönül Sultanları.com >  Peygamber Efendimiz > Ýlk Müslümanlar > Eziyet, iþkence, zulüm
Eziyet, iþkence, zulüm
Ertesi gün müþrikler, gelip Kâbe dibinde,
Atýp tutuyorlardý Resulün aleyhinde.

Az sonra, Resulullah teþrif etti oraya.
Hep birden saldýrdýlar Resul-i kibriyaya.

Ve hatta içlerinden, en azýlý ve bedbaht,
Bir kâfir var idi ki, Ukbe bin Ebi Muayt,

Peygamber-i ziþânýn yapýþtý yakasýna,
Ve sýkmaya baþladý sanki boðarcasýna.

Yetiþti o esnada, Hazret-i Ebu Bekir,
Ve gördü ki, vaziyet gayet tehlikelidir.

Onu, bu kâfirlerden kurtarmak maksadýyle,
Daldý aralarýna, hemence can havliyle.

Dedi: (Rabbim Allah’týr diyen bir kimseyi siz,
Öldürecek misiniz, sizin Peygamberiniz.)

Onlar, Resulullahý býrakarak bu kere,
Saldýrýya geçtiler Hazret-i Ebu Bekre.

Baþýna ve yüzüne vurdular tekme tokat.
Ve Utbe bin Rebia adýndaki bir bedbaht,

Ayakkabýlarýyla vurarak yüzüne hem,
Kan içinde býrakýp, verdi büyük bir elem.

Tanýnmayacak hale gelmiþti ki mübarek,
Birden Teym oðullarý yetiþti seðirterek.

Onu, o kâfirlerin alarak ellerinden,
Kendisini böylece kurtardýlar ölümden.

Bir çarþafýn içinde, götürdüler evine.
Bayýlmýþtý, bir müddet gelemedi kendine.

Babasý ve Teym’liler, bu mübarek kiþinin,
Uðraþtýlar, kendine gelebilmesi için.

Ancak akþama doðru kendisine gelince,
(Resulullah nasýldýr?) diye sordu ilkönce.

Validesi Ümmül Hayr dedi ki: (Ey evladým!
Ne yemek istiyorsan, hemen hazýrlayayým.)

Buna cevap olarak, dedi: (Ümmü Cemil'den,
Resulün durumunu, öðrenin gidip hemen.)

O, hazret-i Ömer’in olurdu hemþiresi.
Bir bilgi almak için ona gitti annesi.

Üzüldü Ümmü Cemil durumu öðrenince.
Yine onun yanýna geldiler ayný gece.

Sordu Ümmü Cemil’e hazret-i Ebu Bekir:
(Þu anda Resulullah acaba ne haldedir?)

(Hayattadýr) deyince, dedi: (Elhamdülillah!
Peki þimdi ne yapar, nerdedir Resulullah?)

Ümmü Cemil dedi ki: (Erkam’ýn evindedir.
Þükür hayatta olup, sýhhati yerindedir.)

Dedi: (Resulullahý görmedikçe ben bizzat,
Ne yer, ne de içerim, geçse de hayli saat.)

Gece, herkes uyuyup, çekilince el ayak,
Güçlük ile doðrulup, onlara dayanarak,

Yavaþ yavaþ yürüyüp, vardý Resulullaha.
Onu sýhhatli görüp, þükreyledi Allah’a.

Koklayýp öptü Onu, sevgiyle sarýlarak.
Kalbi, Onu görünce müsterih oldu ancak.

www.gonulsultanlari.com