Ukbe bin Ebi Muayt ve bir de Ebu Leheb,
Bunlar, Resulullaha sýkýntý verirdi hep.

Hatta Resulullahýn hanesi, o demlerde,
Bunlarýn evlerinin arasýndaydý hem de.

Bunlar fýrsat buldukça, eziyet yaparlardý.
Kapýsýnýn önüne iþkembe atarlardý.

Amcasý Ebu Leheb, bununla yetinmeyip,
Ona taþ atýyordu, komþu eve gizlenip.

Karýsý Ümmü Cemil, kalmazdý ondan geri.
O da, öte beriden toplayýp dikenleri,

Geçeceði yollara dökerdi onlarý hep.
Ki, Allah’ýn Resulü incinsin bundan sebep.

Bir gün de Ebu Leheb, pislik getirip yine,
Dökecekti Resulün kapýsýnýn önüne.

Lakin hazret-i Hamza, görüp aldý elinden.
Getirdiði pisliði, baþýna döktü birden.

Ýþte Ebu Leheb’le, karýsý Ümmü Cemil,
Böyle yaptýklarýndan oldular hor ve zelil.

Zira Tebbet suresi inince haklarýnda,
Daha da kudurdular bu düþmanlýklarýnda.

Karýsý, iþitince bu vahyin indiðini,
Aramaya baþladý Allah’ýn Habibini.

Kâbe’de olduðunu birisinden duyarak,
Yürüdü o tarafa, hiddetten kudurarak.

Sonra, yerden eline alarak koca bir taþ,
Resulün arkasýndan yürüdü yavaþ yavaþ.

Hazret-i Ebu Bekir, Resulün huzurunda,
Bulunup, sohbetini dinliyordu o anda.

Bir ara, fark etti ki hazret-i Ebu Bekir,
Ümmü Cemil, elinde taþ ile gelmektedir.

Heyecana kapýlýp, dedi: (Ya Resulallah!
Bu size, bir fenalýk yapabilir mazallah.

Hemen çekilseniz de bir köþeye siz yine,
Korkarým ki, bir zarar verir hazretinize.)

Ve lakin Resulullah gizlemedi kendini.
Buyurdu: (Ya Eba Bekr, göremez hiç o beni.)

Kadýn gelip dedi ki hazret-i Ebu Bekre:
(Az önce görüyordum, kayboldu birden bire.)

Öfkeden kudurarak, dedi: (Ya Eba Bekir!
Çabuk söyle, ne oldu, arkadaþýn nerdedir?

Duydum ki hicv eylemiþ o kocamý ve beni.
O þairse, biz dahi þairleriz, ne yani.

Onun nübüvvetini, biz kabul etmiyoruz.
Getirdiði dini de, asla istemiyoruz.

Yemin ediyorum ki, görseydim Onu þayet,
Þu taþý, kafasýna vuracaktým ben elbet.)

Ona dönüp, dedi ki hazret-i Ebu Bekir:
(O, þair deðildir ve seni hicv etmemiþtir.)

Bir þey yapamamanýn ateþiyle yanarak,
Çekilip gitti sonra, oradan ayrýlarak.

Hazret-i Ebu Bekir, arz etti ki Resule:
(Nasýl oldu, o kadýn görmedi sizi böyle?)

Buyurdu: (O kör oldu, yalnýz benim hakkýmda.
Artýk beni göremez, olsa da yakýnýmda.)