Hazret-i Peygamberin mübarek kýzlarýndan,
Hazret-i Ümmü Gülsüm ve Rukayye, o zaman,

Ýkisi de, sözlü ve nikahlýydý o ara.
Ve lakin düðünleri yapýlmamýþtý daha.

Bunlar, Ebu Leheb’in oðullarýndan olan,
Utbe ve Uteybe’yle nikahlýlardý o an.

Henüz Tebbet suresi olmuþtu yeni nazil.
Ebu Leheb kýzarak, hemen buna mukabil,

Oðullarý Utbe ve Uteybe’ye, o melun,
Dedi ki: (Kýzlarýný boþayýn siz de Onun.

Boþayýn ki, düþsün o bir sýkýntý içine.
Ýstediðiniz kýzý, alýrým size yine.)

Onlar da boþadýlar hemen (Peki) diyerek,
Hatta alçak Uteybe, ileriye giderek,

Peygamber-i ziþânýn varýp hemen yanýna,
Çok hakaret ederek, þöyle söyledi Ona:

(Ben, senin dininden ve senden hoþlanmýyorum.
Ve iþte bu sebepten, kýzýný boþuyorum.

Artýk ne sen beni gör, ne ben seni göreyim.
Ne sen bana gel artýk, ne ben sana geleyim.)

Bununla da kalmayýp, saldýrdý üzerine.
Yakasýna yapýþýp, çok þeyler dedi Ona.

Ve öyle sýký tutup çekti ki gömleðinden,
O mübarek gömleði yýrtýldý o yerinden.

Resulullah beddua eylediler o saat:
(Ya Rab, bir canavarý eyle buna musallat.)

Bu Uteybe alçaðý, babasýnýn yanýna,
Dönüp, bu olanlarý anlattý o gün ona.

Ebu Leheb dinleyip, dedi ki ona fakat:
(Onun bu duasýndan içim hiç deðil rahat.)

Bir müddet sonra ise, çaðýrýp bir gün onu,
Þam’a, ticaret için gönderdi bu oðlunu.

Konakladý kafile Zerka denen bir yerde.
Dolaþmaya baþladý bir arslan o çevrede.

Uteybe, o arslaný görünce korktu fena.
Dedi: (Eyvah, o arslan muhakkak geldi bana.

Muhammed’in duasý, her halde kabul oldu.
Arslan beni yiyecek, vah, Uteybe mahvoldu.)

Onu, gayet yüksekçe bir yere yatýrdýlar.
Gecenin yarýsýnda, o arslan geldi tekrar.

Birer birer koklayýp kafiledekileri,
Ve buldu en nihayet o melun Uteybe’yi.

Üzerine sýçrayýp, karnýný yardý hemen.
Çok feci parçaladý onu bir çok yerinden.

Uteybe, verir iken en son nefeslerini,
Diyordu ki: (Muhammed öldürdü elbet beni.

Size ben zaman zaman diyordum ya, Muhammed,
Ýnsanlarýn, en doðru söyleyenidir elbet.)

Melun, alçak Uteybe, bunlarý diye diye,
Can verip yakalandý, azab-ý ebediye.

Sonra, Ebu Leheb de iþitti hadiseyi.
Ki, arslan parçalamýþ evladý Uteybe’yi.

Dedi: (Size demiþtim, Uteybe’nin hakkýnda.
Onun bu bedduasý, çýkacak pek yakýnda.)