Resulullah, dinini aþikâre olarak,
Tebliðe baþlayýnca, kâfirler toplanarak,

Buna mani olmaya sa’y-ü gayret ettiler.
Olmayýnca, eziyet etmeye kastettiler.

Lakin Resulullahý korurdu Ebu Talip.
Bu sebeple kâfirler, ondan korkup, çekinip,

Fazla yapamazlardý Resule eza, cefa.
Lakin kimsesizlere yaparlardý çok defa.

Mesela (Süheyb) ile, bir de (Habbab) ve (Ammar),
Yaparlardý bunlara dayanýlmaz cefalar.

Biri de (Bilal) idi bu zayýf müminlerin.
Kölesiydi Ümeyye adýnda bir kâfirin.

Oniki kölesinden, bunun tavrý ve hali,
Hoþuna gittiðinden çok severdi Bilal’i.

Puthaneye nöbetçi yapmýþtý onu hem de.
Lakin iman etmiþti Bilal de o günlerde.

Orada, gizli gizli ibadet ediyordu.
Putlarý da yatýrýp, secde ettiriyordu.

Ümeyye bunu duyup, çýkýþtý ki Bilal’e:
(Sen de mi iman ettin, çok þaþýrdým bu hale.)

Ümeyye kâfirine dedi ki o da hemen:
(Evet, gerçek mabuda ibadet ederim ben.)

Bilal’in cevabýndan, gadaplandý Ümeyye.
Baþladý insafsýzca eza cefa etmeye.

Tam öðle sýcaðýnda, onu, çýplak olarak,
Kumlarýn üzerine, sýrt üstü yatýrarak,

Derdi ki: (Muhammed’in Allah’ýný inkâr et!
Bizim putlarýmýza yap sadece ibadet.)

Bazan da onu gömüp kýzgýn kumun içine,
(Muhammed’in dininden dön!) derdi kendisine.

Bilal, bu cefalarý çekerdi de ruz-ü þeb,
Yine de (Birdir Allah! birdir Allah!) derdi hep.

Bazan da soyundurup, diken üstünde onu,
Sürütüp, parça parça ederdi vücudunu.

Buna dahi sabredip, dönmez idi dininden.
(Allah birdir) sözünü düþürmezdi dilinden.

Ümeyye kâfiriyse, görüp bir gün bu hali,
Yatýrdý kýzgýn kuma hiddet ile Bilal’i

Çýkýp, dizleriyle de bastýrdý sinesine.
Öyle ki, halel geldi bir müddet nefesine.

Kýpýrdamaya bile kalmayýnca mecali,
Býrakýp gitti artýk, (öldü) diye Bilal’i.

Kendisine gelince, etti ki hemen sual:
(Þimdi Lat ve Uzza’ya inandýn mý ey Bilal?)

Son derece halsizdi, çýkmýyordu nefesi.
Ve hatta bitkinlikten çýkmýyordu hiç sesi.

Parmaðýný kaldýrýp, iþaret eyleyerek,
Söyledi imanýný (Allah birdir!) diyerek.

Hazret-i Bilal der ki: (Ümeyye, çok defalar,
Gece beni baðlayýp, ederdi çok cefalar.

Yine sýcak bir günde, gelip beni alarak,
Yatýrdý kýzgýn kuma, hem de çýplak olarak.

Göðsümün üzerine, taþ koydu aðýrýndan.
O anda bayýlmýþým taþýn aðýrlýðýndan.)