Kendime geldiðimde, baktým ki güneþ batmýþ.
Üstümdeki kayayý, kaldýrýp biri atmýþ.

Dedim ki: (Ya ilahi, çok þükür bu halime.
Zira halel gelmedi imanýma, dinime.)

Sonra, kendi kendime söylendim ki ben hemen:
(Hepsi hoþ ve güzeldir elbette Haktan gelen.)

Yine bir gün o zalim, elbisemi çýkarýp,
Kalýn deve ipini, boynuma sýký sarýp,

Mekke çocuklarýna verdi ipin ucunu,
Yerlerde sürükletti günlerce vücudumu.

Öyle ki, param parça oldu bütün bedenim.
O gün Allah’tan baþka, yoktu yardým edenim.

Bir gün Resul-i ekrem, oradan geçiyordu.
Bilal, taþýn altýnda (Allah birdir!) diyordu.

Buyurdu ki: (Ya Bilal, seni, bu Allah demen,
Kurtarýr bu insafsýz kâfirlerin elinden.)

Oradan hanesine gelince biraz sonra,
Hazret-i Ebu Bekir gelip girdi huzura.

Ona dahi anlatýp o günkü gördüðünü,
Bildirdi Bilal için pek çok üzüldüðünü.

Hazret-i Ebu Bekir, gitti hemen Bilal’e.
Görünce, kendisi de çok üzüldü bu hale.

Baktý ki, kýzgýn kumun içine yatýrmýþlar.
Üstüne de büyükçe bir kayayý koymuþlar.

Çok üzülüp dedi ki o zalim Ümeyye’ye:
(Niçin azab edersin bu zavallý köleye?

La ilahe illallah derse eðer bir insan,
Cezaya mý layýktýr, yok mudur sende vicdan?

Zavallýnýn üstünden kaldýr at þu kayayý.
Ve sat bana. vereyim istediðin parayý.)

Dedi: (Dünya dolusu versen de çok paralar,
Yine satmam Bilal'i, vermiþim kati karar.

Lakin onu, bir þartla sana verebilirim.
Yardýmcýn Amir ile, Bilal’i deðiþirim.)

Çok iyi becerirdi (Amir) de ticareti.
Onu elde etmekti Ümeyye’nin niyeti.

(Kabul!) deyip, deðiþti Amir’i Bilal ile.
Kurtardý bu cefadan Bilal’i böylelikle.

Buna çok sevinmiþti o Ümeyye kâfiri.
Dedi ki: (Ýyi oldu, aldattýk Ebu Bekri.)

Hazret-i Ebu Bekir, memnun idi daha da.
Zira kurtarmýþ idi, Bilal’i bu arada.

Onun kurtulmasýný Resul de çok isterdi.
Resulü sevindirmek, dünyalara deðerdi.

Ve hemen Bilal ile el ele tutuþarak,
Geldi Resulullaha sevincinden uçarak.

Dedi: (Ya Resulallah, Bilal’i, Ümeyye’den,
Amir ile deðiþip, satýn aldým bugün ben.

Zira gördüm ben dahi onun bu cefasýný.
Siz dahi isterdiniz onun kurtulmasýný.

Ýþte ya Resulallah, müjde vereyim size,
Azad ettim Bilal’i, sizin þerefinize.

Þu anda köle deðil, hürdür o bizim gibi.
Rahat etsin kalbiniz ey Allah’ýn Habibi!)

Resulullah, çok fazla sevindi bu habere.
Ve çok dua eyledi hazret-i Ebu Bekre.