Gönül Sultanları.com >  Peygamber Efendimiz > Ýlk Müslümanlar > Zinnire hatunun ihlasý
Zinnire hatunun ihlasý
Müþrikler iþkencede, yaþlý genç, kadýn erkek,
Gibi ayýrýmlarda bulunmazlar idi pek.

Kimi bulurlar ise, ilk iman edenlerden,
Ona çok iþkenceler yapýyorlardý hemen.

Bir de (Zinnire hatun) var idi ki, kimsesiz.
O da, iman etmekle þereflenmiþti henüz.

Müslüman olduðunu haber aldýklarýnda,
Ona da, iþkenceye baþladýlar anýnda.

Boðazýný sýkarak, derlerdi: (Dön dininden!)
O, bayýlýp düþerdi, nefesi bittiðinden.

Bilhassa Ebu Cehil yapýyordu böyle hep.
Hatunun, görmez oldu gözleri bundan sebep.

Ebu Cehil dedi ki ederek hem istihza:
(Gördün mü, gözlerini kör etti Lat ve Uzza.)

Zinnire hatun ise, dedi: (Ya Eba Cehil!
Hayýr, asla bu senin dediðin gibi deðil.

Lat ve Uzza putlarý, hiçbir iþe yaramaz.
Kendine tapmayaný, tapandan ayýramaz.

Ve lakin benim Rabbim, gözlerimin nurunu,
Ýadeye kadirdir, yapabilir O bunu.)

Onun bu dileðini, gerçekten cenâb-ý Hak,
Kabul edip, gözleri açýldý tam olarak.

Ve hatta eskisinden görürdü daha iyi.
Bunu, o kâfirlerin gördüler hepsi dahi.

Lakin inatlarýndan imana gelmediler.
Açýk mucizelere, (Bu, sihirdir) dediler.

Onlar, Resulullaha baþ gözüyle bakarak,
Ýman edemediler, çok fena aldanarak.

Hatta aralarýnda toplanýp ara ara,
Derlerdi: (Þaþýlmaz mý Ona inananlara?

Muhammed’in bu dini doðru olsaydý þayet,
Onlardan daha önce, biz inanýrdýk elbet.

Bakýn Ona uyanlar, fakir kölelerdir hep.
Onlar, bizden önce mi doðruyu buldu acep?)

Sahabe-i kiramýn çektiði ýzdýraba,
Pek çok üzülüyordu o Resul-i mücteba.

Ýslam’ýn yayýlmasý, öðrenilmesi için,
Emniyetli bir yere ihtiyaç vardý ilkin.

Erkam hazretlerinin var idi ki bir evi,
Onu seçti bu iþe Allah’ýn Peygamberi.

Bu, Safa tepesinin, tam doðu cihetinde,
Yüksekçe bir yerdeydi, dar bir sokak içinde.

Kâbe görülüyordu rahatlýkla oradan.
Ve çok elveriþliydi emniyet bakýmýndan.

Kontrolü yönünden de, zira gelen gidenin,
Yeri, gayet uygun ve müsaitti bu evin.

Resulullah bu evde, gündüz oturuyordu.
Eshabýna Ýslam’ý her gün anlatýyordu.

Müslüman olacaklar, gelirlerdi bu eve.
Ve þereflenirlerdi imana gelmek ile.

Allah’ýn Habibinin, kalblere deva olan,
Mübarek sohbetini, o mübarek aðzýndan,

Nefes almaz þekilde, edeple dinlerlerdi.
Hatta yutarcasýna, bir bir ezberlerlerdi.

www.gonulsultanlari.com