Peygamber efendimiz, demeyip gündüz gece,
Halký, Ýslamiyet’e çaðýrýrdý öylece.

Mekkeli müþrikler de, uðraþýrlar idi ki,
Boþa gitsin Onun bu çalýþma ve gayreti.

Birini görselerdi Onunla konuþurken,
Buna, mani olmaya çalýþýrlardý hemen.

Dýþarýdan Mekke’ye gelenleri görünce,
Gidip, kötülerlerdi Resulü ona önce.

Zira Resulullahý kim görse idi bir an,
Sözlerini dinleyip, olurdu Ona hayran.

(Tufeyl bin Amr-i Devsi) adýnda bir kimse de,
Bir iþ için, Mekke’ye gelmiþti o günlerde.

Hemen onun yanýna giderek o müþrikler,
Ona, Resul hakkýnda çok þeyler söylediler.

Dediler ki: (Geldin sen bizim bu ülkemize.
Lakin bir tehlikeyi haber verelim size.

Burada, Muhammed bin Abdullah diye biri,
Vardýr ki, çoktur Onun þaþýlacak halleri.

Söylediði sözlerde, sihir tesiri vardýr.
Öyle ki, oðullarý babasýndan ayýrýr.

Onun bu sözlerini, bir defa olsun, duyan,
Çok beðenip, hemence ediyor Ona iman.

Onun fikirleriyle, bu memlekette artýk,
Aileler içinde baþladý bir ayrýlýk.

Evladý babasýndan, kardeþi kardeþinden,
Ayýrýyor kadýný kocasýndan, eþinden.

Korkarým ki, bu bizim baþýmýzdaki bela,
Sizin kavminize de olabilir mübtela.

Sana nasihatimiz þudur ki: Aman sakýn,
Dediðimiz kiþiye, olmayasýn hiç yakýn.

Okuduðu þeyleri, Kâbe yanýnda eðer,
Duyacak olsan bile, verme kýymet ve deðer.

Hatta kurtulmak için böyle büyük beladan,
Daha fazla kalmayýp, çekip git buralardan!)

Kendisi anlatýr ki: (Bu hususta, o kadar,
Fazla söylediler ki, korktum ve verdim karar.

Dedim ki: Öyle ise, Onu hiç görmeyeyim.
Ve Onun sözlerini, asla dinlemeyeyim.

Hatta pamuk týkadým kulaðýma hemence.
Ki, Onun sözlerini duymayayým böylece.

Bir gün Kâbe’de iken, baktým O da orada.
Okuduðu þeyleri, iþittim o arada.

Lakin okuduklarý, hoþuma gitti benim.
Hemen kendi kendime düþünüp þöyle dedim:

(Ben, iyiyi kötüyü ayýrt edemeyecek,
Kimse miyim ki, Ondan, bana zarar gelecek.

Sözleri faydalýysa, dinler, kabul ederim.
Çirkin ve zararlýysa, dinlemez, terk ederim.)

Bir tarafta gizlenip, baþladým dinlemeye.
Ab-ý hayat sunardý sözleri gönüllere.

Hiçbir çirkin tarafý yoktu o kelamlarýn,
Haksýz olduklarýný anladým ben onlarýn.

Dedim ki: Akþamleyin, O eve gittiðinde,
Gidip bir konuþayým kendisiyle evinde.